26.05.1648 r. - Powstanie Chmielnickiego:

 

Historia Fotografią Pisana

@Jan34733995

W bitwie pod Korsuniem, Kozacy pokonali wojska Rzeczypospolitej dowodzone przez hetmanów: wielkiego koronnego Mikołaja Potockiego i polnego Marcina Kalinowskiego. Klęska ta, wraz z wcześniejszą pod Żółtymi Wodami, zachwiała Polską.

W wieku XVII południowo-wschodnie kresy Rzeczpospolitej zamieszkiwali kozacy. Ludność ta, wywodząca się ze zbiegów z Rzeczpospolitej i Rosji charakteryzowała się dużym poczuciem wewnętrznej niezależności, czego wyrazem był własny samorząd – tzw. sicz oraz niezwykłą wojowniczością

Polska szlachta, kolonizująca te obszary w XVI i XVII w., pragnęła przekształcić tę grupę społeczną w chłopów pańszczyźnianych, co prowadziło do wzrostu napięć na tym obszarze.

Podsycały je dodatkowo różnice na tle religijnym (kozacy byli prawosławni, a szlachta polska katolikami) oraz chwiejna polityka polskiej korony, co do tzw. kozaków rejestrowych, którzy stanowili część polskiej armii (cieszyli się oni przywilejami i otrzymywali żołd).

Rejestr powiększano w czas wojen, ale po ich zakończeniu ograniczano go i szlachta przekształcała „wolnych kozaków” w chłopów. Doprowadziło to do serii powstań kozackich. Największe z nich wybuchło, przy wsparciu udzielonym przez Tatarów Krymskich pod przywództwem Chmielnickiego.

W nocy z 25 na 26 maja wojska kozacko-tatarskie, dowodzone przez hetmana Bohdana Chmielnickiego i Tuhaj-beja w liczbie około 000 ludzi, zaatakowały polski obóz. Z okrążenia wydostało się zaledwie tysiąc żołnierzy, a do niewoli dostali się obaj polscy hetmani.

Tak wielka klęska wojska kwarcianego w starciu z buntownikami, umożliwiła rozszerzenie powstania kozackiego, a jego przywódca stał się bohaterem narodowym Ukrainy, chociaż nie bardzo wiem dlaczego Ukrainy, skoro taki kraj nie istniał.