Rzeźnik Warszawy – bezkarny
Okazuje się, że tak. Dowodzą tego skandaliczne losy Heinza Reinefartha – generała SS, kata Woli w czasie Powstania Warszawskiego.
– Co robić z cywilami? Mam więcej jeńców niż amunicji – pytał dowództwa w pierwszych dniach sierpnia 1944 roku Reinefarth, stojący na czele grupy bojowej, która w czasie powstania zgotowała cywilom prawdziwe piekło. Podwładnym Reinefartha był Oskar Dirlewanger – sadysta, zwyrodnialec, postrach warszawiaków.
Tylko 5 sierpnia Niemcy z zimną krwią wymordowali 20 tys. mieszkańców Woli. W kolejnych dniach liczba ta wzrosła co najmniej dwukrotnie.
Po stłumieniu powstania kat Woli – podobnie jak inni niemieccy zbrodniarze – został doceniony przez samego Hitlera, który nadał mu Liście Dębowe do Krzyża Rycerskiego Żelaznego Krzyża. Zresztą Führer zawsze mógł liczyć na Reinefartha. Ten ostatni „zasłużył się” także rzezią Czerniakowa, Powiśla i Starego Miasta, a także mordowaniem personelu i pacjentów stołecznych szpitali.
Po wojnie zbrodniarz zadrwił z wymiaru sprawiedliwości. Choć został aresztowany, niemiecki sąd nakazał jego uwolnienie. Wszelkie próby ekstradycji oprawcy kończyły się fiaskiem. Umożliwiło to Reinefarthowi… zrobienie kariery politycznej i urzędniczej.
Zamieszkał w RFN, gdzie wiódł dostatnie życie. Został wybrany na burmistrza Westerlandu na wyspie Sylt. Przez jakiś czas był również posłem do landtagu. Zaprzeczał, jakoby był członkiem zbrodniczej SS. Na swoją działalność w powstańczej Warszawie spuścił zasłonę milczenia.
– Ludzie go lubili – mówił o niemieckim oprawcy Ernst Wilhelm Stojan, polityk SPD. Był przystępny, pomocny, przyjazny. – Miły człowiek, dobry burmistrz. Na tym dla mieszkańców dyskusja o jego przeszłości była zamknięta – kwitował.
W latach 60. Reinefahrth wrócił do zawodu prawnika. Otrzymał generalską emeryturę. Zmarł w 1979 r. jako poważany obywatel. Nigdy nie odpowiedział za swoje czyny.
W kolejnym odcinku: Folksdojcz, który wydawał chorych na śmierć
#Bezkarni
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz