O historii Wielkiego Treku, trwającego praktycznie od lat 20-tych XIX wieku do 31 maja 1902 roku spróbuję opowiedzieć później w szczegółach. Przenieśmy się zatem do XX wieku. Związek Południowej Afryki utworzono 31 maja 1910 roku. Nie weszły do niego takie terytoria brytyjskie jak: Lesotho, Botswana, Suazi i Rodezja (obecnie zimbabwe). Językami urzędowymi zostały angielski i holenderski, a afrikaans nie był uznawany za język urzędowy aż do 1925 roku. Pierwsze wybory odbyły się we wrześniu 1910 roku. Południowoafrykańska Partia Narodowa /SAP? - koalicja różnych ugrupowań burskich, którym przewodzili generałowie Louis Botha i Jan Smuts - wygrała je, a pierwszym premierem Związku został Botha. Wkrótce po utworzeniu Związku zaczęto wcielać w życie represyjne uchwały. Czarnym robotnikom odebrano prawo do strajku, stanowiska wymagające kwalifikacji zarezerwowano wyłącznie dla białych. Murzynów nie przyjmowano do wojska, zaostrzono także obowiązujący od jakiegoś czasu nakaz noszenia przy sobie przepustek przez czarną ludność. W 1913 roku uchwalono ustawę o bantustanach, wyznaczającą 7,5% terytorium Południowej Afryki dla jej czarnych mieszkańców. Murzynom (stanowili 70% ludności) nie wolno było kupić, wydzierżawić czy przyjąć w prezencie ziemi poza tym obszarem. Tysiące czarnych osadników wypędzono z gospodarstw i przesiedlono do przeludnionych rezerwatów lub dużych miast.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz