ORP " Groźny" 351

ORP " Groźny" 351
Był moim domem przez kilka lat.

sobota, 21 marca 2026

Żołnierzom wydano specjalne rękawice do obsługi niemieckiego brudu, które później spalono wraz z flagami.

https://x.com/i/status/2035341421201506526 

At the first Victory Day parade, Nazi flags were dumped at the foot of the Lenin Mausoleum. Soldiers were given special gloves to handle the German filth, which were later burned along with the flags.

Włada Majewska

 Ryszard Arkadiusz Frączek

K o b i e t y z K r e s ó w
19 MARCA 1911 ROKU – WE LWOWIE URODZIŁA SIĘ WŁADA MAJEWSKA – DZIENNIKARKA RADIOWA, AKTORKA, PIOSENKARKA, DZIAŁACZKA EMIGRACYJNA. OD 1930 ROKU PRACOWAŁA W LWOWSKIEJ ROZGŁOŚNI POLSKIEGO RADIA. WYSTĘPOWAŁA WRAZ Z ZESPOŁEM SZCZEPCIA I TOŃKA W „WESOŁEJ LWOWSKIEJ FALI” WIKTORA BUDZYŃSKIEGO.
Miała wrodzony talent. Była legenda polskiej sceny. Od 1932 roku występowała jako piosenkarka i parodystka. Wraz z zespołem Szczepcia i Tońka w „Wesołej Lwowskiej Fali” Wiktora Budzyńskiego.
Włada Majewska, właśc. Włodzimira Władysława Majewska urodziła się 19 marca 1911 lub 1914 we Lwowie. Była córką adwokata Zygmunta i Katarzyny Majewskiej. Nauki pobierała w szkołach zakonnych Sióstr Nazaretanek i Benedyktynek Ormiańskich. Uczęszczała też na prywatne lekcje fortepianu i tańca u Serafiny Biczówny. Kiedy siostry się o tym dowiedziały Włada musiała zmienić szkołę. Przeszła do gimnazjum Olgi Filipy Zychowiczowej, gdzie w maju 1930 roku zdała maturę. Zaraz po maturze zadebiutowała w Rozgłośni Lwowskiej. Włada Majewska podjęła studia na Wydziale Prawa i Umiejętności Politycznych Uniwersytetu Jana Kazimierza. Pasja aktorki zwyciężyła. W 1938 roku zdała aktorski egzamin eksternistyczny przed komisją ZASP-u w Warszawie. Po wybuchu wojny z „Lwowską Falą” przedostała się do Rumunii. Zespół do połowy lutego 1940 roku, wystąpił w Rumunii 56 spektaklach. W marcu przez Jugosławię i Włochy zespół pojechał do Armii Polskiej we Francji, dając 30 występów. Po kapitulacji Francji „Lwowska Fala”, na małym angielskim frachtowcu ewakuowała się do Szkocji. Tu jako zespół żołnierski wszedł w skład 10 Brygady Kawalerii Pancernej. „Lwowska Falą” przeszła szlak bojowy 2 Korpusu i wystąpiła dla polskiego wojska ponad 800 razy. Koncerty odbywały się na barkach, platformach ciężarówek, w barakach żołnierskich. Po powrocie do Edynburga Majewska kontynuowała prawo na uniwersytecie w Edynburgu, gdzie obroniła dyplom w 1945 roku. Po roku wyszła za maź za Wiktora Budzyńskiego. Świadkiem na ich ślubie był generał Stanisław Maczek. Wiktor pisał sztuki dla teatru, Maja prowadziła pracownię krawiecką, która była ich podstawowym źródłem utrzymania. Małżeństwu nie układało się. Po rozwodzie została producentem kabaretów literackich Mariana Hemara oraz aktorką w jego teatrze w Londynie.
Przez 30 lat prowadziła londyńskie biuro Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa RWE. W 1991 roku wraz przyjechała na krótko do Polski. Odwiedziła też Lwów. W 1994 roku artystka przekazała Polskiemu Radiu londyńskie archiwa RWE z dźwiękowym zapisem twórczości Mariana Hemara, z którym przyjaźniła się do końca. To jej zawdzięczany zachowane dzieła artysty.
Włada Majewska zmarła 18 maja 2011 w Polskim Domu Opieki Antokol w Chislechurst pod Londynem. Wcześniej swoją spuściznę przekazała do kilku instytucji. Polskiego Radia, Muzeum Niepodległości w Warszawie, Narodowego Archiwum Cyfrowego.
Włada Majewska (1936). Fot: autor anonimowy, domena publiczna

Red Army soldiers dance in Berlin Lustgarten to Katyusha song , May 3 1945.

https://x.com/i/status/2035127033945366621


Bolesław Romanowski

 Marynistyka.pl - żeglarskie prezenty, dekoracje marynistyczne

21 marca 1910 urodził się Bolesław Romanowski, komandor Marynarki Wojennej. Podczas II wojny światowej służył na okrętach podwodnych, m.in. na Wilku, Jastrzębiu, Dziku i Sokole, a swoje przeżycia barwnie opisał w książce „Torpeda w celu”. Podczas II wojny światowej dowodził jednym ze słynnych "Terrible Twins". Pod jego dowództwem ORP Błyskawica w 1947 roku opuściła brytyjski port i udała się w rejs powrotny do Gdyni. Po wojnie wrócił do Polski, gdzie był represjonowany przez stalinowskie władze i wyrzucony z Marynarki Wojennej, ale powrócił do niej w 1956 roku.
Bolesław Romanowski był nie tylko marynarzem, ale także żeglarzem. Od lat 30. należał do Yacht Klubu Polski Gdynia i brał udział w rejsach bałtyckich, a w 1957 roku był współzałożycielem Jacht Klubu Marynarki Wojennej „Kotwica” w Gdyni. W latach 1961-1964 był pierwszym kapitanem drugiego Zawiszy Czarnego. W 1957 roku zaś komandor został jednogłośnie wybrany przez pomorskich żeglarzy pierwszym przewodniczącym nowopowstałego Okręgu Gdańskiego Polskiego Związku Żeglarskiego, którego organizacyjnym następcą jest Pomorski Związek Żeglarski.

Ciekawostki motoryzacyjne 1956 roku,

https://fb.watch/F_dh-Bl6KS/ BARWY Historii


odmłodzona Warszawa M20🚗. Przyznacie, że wyglądała ciekawie👌Fragment

Elżbieta Zahorska

 

"Dziś coś niezwykłego. Już miałem nie korzystać z propagandowego, niemieckiego albumu, który wczoraj tu prezentowałem, kiedy rzuciła mi się w oczy jedna z fotografii. Po prostu mnie zatkało. Skądś znałem postać polskiej dziewczyny w mundurze, stojącej obok Niemców... Tak, to oczywiście Elżbieta Zahorska! W tym niemieckim albumie zdjęcie z nią opatrzone zostało obrzydliwym i niezgodnym z prawdą podpisem (w tłum.): „W polskim mundurze – kobieta! Jedna z bab, które polska armia wlokła ze sobą.”. Poznajmy prawdę. Czasopismo „Przekrój" (nr 1377 z 1971 r.) zamieściło podobne zdjęcie z prośbą do czytelników o rozpoznanie widniejącej na nim dziewczyny. Odpowiedź przyszła szybko. To Elżbieta Zahorska, studentka, córka Anny Zahorskiej-Savitri, znanej poetki i pisarki. Szkolona w Rembertowie Elżbieta, we wrześniu 1939 roku dostała się do niewoli na dachu budynku Urzędu Telekomunikacyjnego przy ul. Nowogrodzkiej w Warszawie. Nie zeszła ze stanowiska obronnego. Uciekła z niewoli. Wkrótce została ponownie aresztowana w trakcie zrywania niemieckich plakatów. Rozstrzelano ją 2 listopada 1939 roku na Polu Mokotowskim. Straszliwy los spotkał również innych członków rodziny Zahorskich. Trzy córki Eugeniusza i Anny Zahorskich, walcząc w ruchu oporu, poniosły śmierć. Matka została zabita w Oświęcimiu. Informacje te podaję za „Przekrojem”. Cieszę się, że odnalazłem nieznaną w zasadzie fotografię naszej bohaterki (spotykane są zwykle inne ujęcia). Warto przypomnieć sylwetkę tej wyjątkowej, młodej kobiety - zadziwiającej odwagą i niezłomnym charakterem." za Antyk_w_akcji