miniatury - poszukiwania
jako pochodna określonego zbioru informacji w nie określonej rzeczywistości
ORP " Groźny" 351
Był moim domem przez kilka lat.
wtorek, 14 lipca 2026
poniedziałek, 13 lipca 2026
13 VII 1943 r. zgładzeniem przez Niemców 424 Żydów zakończyła się "Afera Hotelu Polskiego" czyli kooperacja "Gestapo" i żydowskich szmalcowników
prof. Barbara Engelking :
"Dla Żydów, którzy próbowali się ratować, zagrożeniem byli w pierwszym rzędzie Polacy-katolicy, nie Niemcy"
13 VII 1943 r. zgładzeniem przez Niemców 424 Żydów zakończyła się "Afera Hotelu Polskiego" czyli kooperacja "Gestapo" i żydowskich szmalcowników Lolka Skosowskiego i Adama Żurawina. #NiemieckieZbrodnie
1️⃣2️⃣3️⃣ lata temu (13.07.1903) urodził się Jan Ripper, polski kierowca rajdowy ℹ️
Jan Ripper, syn Wilhelma Rippera - jednego z pionierów polskiego automobilizmu, urodził się 13 lipca 1903 roku w Krakowie 
W motorsporcie zadebiutował w wyścigu motocyklowym Kraków - Zakopane (1921)
Pięciokrotnie uczestniczył w Wyścigu Tatrzańskim (1927 - 1931) oraz dwukrotnie wygrał Rajd Polski (1929 i 1938)
W 1928 roku wraz z Michałem Harkawym byli pierwszymi Polakami startującymi w Rajdzie Monte Carlo.
Jan Ripper w Bugatti type 37C startował i zwyciężał poza granicami Polski.
Ostatni rajd wygrał mając 76 lat.
Zmarł w Zakopanem 24 maja 1987 roku.
Ziemie te – obejmujące Wołyń, Kijowszczyznę, Podole oraz Bracławszczyznę – należały historycznie do Rzeczypospolitej od 1569 roku, czyli od dokładnie 357 lat przed odzyskaniem niepodległości w 1918 roku.
"Polacy przed pierwszą i drugą wojną światową nie byli okupantami na ziemiach ukraińskich, ponieważ obszary te stanowiły integralną i legalną część odrodzonego państwa polskiego, do którego Polacy posiadali wielowiekowe, uregulowane prawem międzynarodowym prawa. Ziemie te – obejmujące Wołyń, Kijowszczyznę, Podole oraz Bracławszczyznę – należały historycznie do Rzeczypospolitej od 1569 roku, czyli od dokładnie 357 lat przed odzyskaniem niepodległości w 1918 roku. Ich przyłączenie nastąpiło w sposób w pełni legalny na mocy aktu Unii Lubelskiej, kiedy to król Zygmunt II August, na prośbę i za aprobatą tamtejszej szlachty ruskiej, formalnie włączył te województwa z Wielkiego Księstwa Litewskiego bezpośrednio do Korony Królestwa Polskiego. Dodatkowo, Ruś Halicka (Galicja Wschodnia) była związana z Polską jeszcze dłużej, bo od czasów Kazimierza Wielkiego w XIV wieku. Po okresie bezprawnej, trwającej ponad sto lat carskiej i austriackiej okupacji rozbiorowej, powrót tych terytoriów w granice II Rzeczypospolitej został ostatecznie przypieczętowany i uznany międzynarodowo w Traktacie Ryskim z 1921 roku, co wyklucza definicję Polaków jako najeźdźców czy okupantów na własnym, historycznym terytorium państwowym.
Autor posta: Wojtek Sawicki"
Bruno Schulz
" - polski pisarz, rysownik i malarz o żydowskich korzeniach, uchodzi za jednego z najznakomitszych twórców literatury dwudziestolecia międzywojennego.
Na świat przyszedł 12 lipca 1892 roku w Drohobyczu – niewielkim galicyjskim mieście – i to właśnie tam spędził całe swoje życie, pracując jako nauczyciel rysunku w tamtejszym gimnazjum. Drohobycz stał się dla niego nie tylko miejscem zamieszkania, lecz również literackim centrum wszechświata, które w swoich opowiadaniach przeobrażał w przestrzeń o mitologicznym charakterze.
Rozgłos przyniosły mu dwa zbiory opowiadań: „Sklepy cynamonowe" (1934) oraz „Sanatorium pod Klepsydrą" (1937). Jego proza, przesycona poetyckim językiem i surrealistycznymi obrazami, cechowała się niezwykłą wrażliwością. Wielokrotnie powracał w niej do motywów dzieciństwa, przetwarzając wspomnienia w oniryczne i metafizyczne wizje.
Choć podróżował – między innymi do Paryża – nigdzie nie czuł się równie dobrze jak w rodzinnym Drohobyczu. Środowiska artystyczne wielkich metropolii nie były dla niego naturalnym miejscem. W młodości stronił od sportu, za to pociągały go kino oraz rysunek. Duże wrażenie wywarła na nim reklama środka na porost włosów z modelką Anną Csillag – jej podobizna powracała później w jego szkicach.
Skłonność do zaburzeń psychicznych, obecna w jego rodzinie, ukształtowała jego zamknięty, introwertyczny charakter. Był osobą niezwykle wrażliwą, poświęconą sztuce i samotności. Także jego twórczość graficzna wyróżniała się oryginalnością – tworzył ekslibrisy, ilustracje i grafiki o wymowie symbolicznej, niejednokrotnie erotycznej.
19 listopada 1942 roku Schulz zginął, zastrzelony na ulicy przez Karla Günthera, oficera gestapo. Był to akt zemsty w ramach krwawych porachunków między samymi Niemcami. Günther pozostawał w rywalizacji z innym gestapowcem, Felixem Landauem, który objął Schulza swoistą „opieką" jako uzdolnionego malarza przydatnego dla Niemców. Gdy Landau zastrzelił Żyda znajdującego się pod „opieką" Günthera, ten w odwecie zabił Schulza – „Żyda Landaua". Śmierć zastała go dosłownie dzień przed zaplanowaną ucieczką z getta. Ciało pisarza leżało na ulicy przez wiele godzin, gdyż nie pozwolono go pochować. Prawdopodobnie spoczął w zbiorowej mogile, której do dziś nie odnaleziono.
Mimo krótkiego życia i skromnego dorobku literackiego Bruno Schulz odcisnął ogromne piętno na literaturze polskiej i światowej. Jego twórczość, pełna liryzmu, symbolizmu oraz niezwykłej wyobraźni, wciąż inspiruje kolejne pokolenia artystów.
Jak oceniasz jego twórczość? Podziel się w komentarzu!"
za Byla Sobie Fotka
Subskrybuj:
Posty (Atom)