Międzywojenna Łódź, zaraz po Warszawie, była największym skupiskiem ludności żydowskiej w Polsce. W kwietniu 
roku władze okupacyjne utworzyły na terenie miasta w pełni odizolowane getto. Zlokalizowano je w części Bałut i Starego Miasta.
roku władze okupacyjne utworzyły na terenie miasta w pełni odizolowane getto. Zlokalizowano je w części Bałut i Starego Miasta. 
Na obszarze o powierzchni 4 km kw. umieszczono ponad 160 tys. ludzi, przez cały okres funkcjonowania prawdopodobnie znalazło się tam ponad 200 tys. osób
Łódzkie getto było ośrodkiem przemysłowym, w ponad 100 fabrykach niewolniczą pracą produkowano wyposażenie na potrzeby armii niemieckiej, dlatego też było najdłużej funkcjonującym gettem na ziemiach polskich. Jednakże ważna funkcja, jaką pełniło getto będąc ważnym elementem gospodarki III Rzeszy, nie uchroniła znajdujących się tam Żydów przed zagładą. Pierwsze transporty więźniów getta do obozów zagłady trwały od stycznia 1942 do września 1943. 
czerwca rozpoczęto ostateczną likwidację getta. Więźniowie getta najpierw trafiali do Chełmna, a następnie do obozu Auschwitz-Birkenau. Ostatni transport do obozu zagłady wyjechał 29 sierpnia 1944 roku. Szacuje się, że ze wszystkich osób umieszczonych w łódzkim getcie zamordowano w obozach koncentracyjnych około 145 tys. osób, zaś wojnę przeżyło 5-12 tys. osób, nie jest znana dokładna liczba ocalałych.
Fot. 1 Getto w Łodzi (domena publiczna)
Fot. 2 Chaim Rumkowski, przełożony Starszeństwa Żydów w Łodzi (domena publiczna)
Fot. 3 Getto w Łodzi (domena publiczna)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz