17 lipca 1307 r. w Lędowie przedstawiciele możnego pomorskiego rodu Święców zawarli z margrabią brandenburskim Waldemarem Wielkim układ na mocy którego oddawali Pomorze Gdańskie pod władzę Askańczyków. Ze strony rodu Święców umowę podpisali: starosta Piotr z Nowego, jego ojciec wojewoda Święca, jego bracia Jaśko i Wawrzyniec oraz stryj Wawrzyniec. Możni panowie zobowiązali się ułatwić Brandenburczykom opanowanie Pomorza Gdańskiego, ale w zamian otrzymali w dziedziczne posiadanie jako lenno Sławno, Darłowo, Polanowo, Tucholę, Nowe oraz w dożywotnie władanie ziemię słupską z tytułem wojewodów słupskich.
Akt z Lędowa przeszedł do historii jako "zdrada Święców". Postępowanie możnych pomorskich nie było nowością w średniowiecznych stosunkach między lennikiem a seniorem. Dość często lennicy wypowiadali posłuszeństwo jednemu panu lennemu, aby oddać się pod panowanie drugiego pana lennego. Najczęściej akt tej zdrady był spowodowany faktycznym lub domniemanym nie wywiązywaniem się z obowiązku opieki i pomocy ze strony seniora.
Jednak występek rodu Święców miał wymiar prywatnej i indywidualnej zdrady podyktowanej aktualną sytuacją polityczną i zamieszaniem jakie wywiązało się po śmierci króla Czech i Polski Wacława III.
WIĘCEJ PRZECZYTASZ TUTAJ:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz