"
„Nie mogę tego wszystkiego rzucić, trzeba walczyć (...) Nic dla siebie, wszystko dla Ojczyzny"
20 lutego 1916 r. w rosyjskim Briańsku urodził się Anatol Radziwonik. Jego rodzice zostali ewakuowani w głąb Rosji w czasie I wojny światowej spod Wołkowyska (obecnie Białoruś). Powrócili w granice Polski po zakończeniu wojny polsko-bolszewickiej.
Ppor. Anatol Radziwonik ps. „Olech”, żołnierz AK
– jeden z najdzielniejszych rycerzy Wojska Polskiego, Żołnierz Wyklęty.
Wspaniały zagończyk i dowódca terenowy, który dowodząc swoimi żołnierzami skutecznie walczył z sowietyzacją polskich wsi na Kresach wschodnich, poza obecnymi granicami RP. Zginął 12 maja 1949 r. pod Raczkowszczyzną (dzisiaj Białoruś) razem z kilkunastoma swoimi żołnierzami, otoczony kilkoma tysiącami wojsk NKWD. Sowieci użyli nawet czołgów. Polscy partyzanci zdołali się przebić przez trzy pierścienie obławy, kolejny okazał się nie do pokonania. „Olech" kilkukrotnie raniony utonął w nurcie rzeczki Niewiszy. Sowieci nie oddali ciał rodzinom, nie znamy miejsca ich pochówku...
PS. portret olej na płótnie autorstwa Piotr Rafałko, namalowany na potrzebę powstania albumu "Chcieli Nas zakopać! Nie wiedzieli, że jesteśmy Ziarnem..." Figura por. "Olecha" znajduje się na największym w Polsce figuratywnym Pomniku Żołnierzy Wyklętych Niezłomnych w Mielcu, dzięki Fundacja Non Notus 
"
za Romuald Rzeszutek
Cześć i Chwała Bohaterom
„Nie mogę tego wszystkiego rzucić, trzeba walczyć (...) Nic dla siebie, wszystko dla Ojczyzny"
20 lutego 1916 r. w rosyjskim Briańsku urodził się Anatol Radziwonik. Jego rodzice zostali ewakuowani w głąb Rosji w czasie I wojny światowej spod Wołkowyska (obecnie Białoruś). Powrócili w granice Polski po zakończeniu wojny polsko-bolszewickiej.
Ppor. Anatol Radziwonik ps. „Olech”, żołnierz AK – jeden z najdzielniejszych rycerzy Wojska Polskiego, Żołnierz Wyklęty.
Wspaniały zagończyk i dowódca terenowy, który dowodząc swoimi żołnierzami skutecznie walczył z sowietyzacją polskich wsi na Kresach wschodnich, poza obecnymi granicami RP. Zginął 12 maja 1949 r. pod Raczkowszczyzną (dzisiaj Białoruś) razem z kilkunastoma swoimi żołnierzami, otoczony kilkoma tysiącami wojsk NKWD. Sowieci użyli nawet czołgów. Polscy partyzanci zdołali się przebić przez trzy pierścienie obławy, kolejny okazał się nie do pokonania. „Olech" kilkukrotnie raniony utonął w nurcie rzeczki Niewiszy. Sowieci nie oddali ciał rodzinom, nie znamy miejsca ich pochówku...
PS. portret olej na płótnie autorstwa Piotr Rafałko, namalowany na potrzebę powstania albumu "Chcieli Nas zakopać! Nie wiedzieli, że jesteśmy Ziarnem..." Figura por. "Olecha" znajduje się na największym w Polsce figuratywnym Pomniku Żołnierzy Wyklętych Niezłomnych w Mielcu, dzięki Fundacja Non Notus "
za Romuald Rzeszutek
Cześć i Chwała Bohaterom
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz