Tłumaczenie z języka angielski
Przez osiemdziesiąt lat dzieci z małego holenderskiego miasteczka dotrzymywały obietnicy złożonej żołnierzom, którzy nigdy nie wrócili do domu....
W Oosterbeek, niedaleko Arnhem, cichy cmentarz skrywa 1759 białych nagrobków. Pod nimi spoczywają spadochroniarze, którzy zginęli, spadając z nieba we wrześniu 1944 roku, walcząc o most – i o wolność, której nigdy nie mieli okazji zobaczyć.
Kiedy wojna się skończyła i wreszcie ucichły działa, mieszkańcy Oosterbeek złożyli przysięgę: ci ludzie nie zostaną zapomniani. Wybrali niezwykły sposób, by jej dotrzymać – powierzając obietnicę swoim dzieciom.
Od 1945 roku lokalni uczniowie „adoptują” groby. Uczą się imienia żołnierza, jego wieku, skąd pochodził i jak zakończył życie tak daleko od domu. W dniu pamięci idą na cmentarz, delikatnie kładą kwiaty na kamieniu i stoją w ciszy. Są znani jako Dzieci Kwiatów.
W tym roku tradycja trwa po raz osiemdziesiąty. Niektóre z dzieci mają zaledwie sześć lat i stają przed grobami mężczyzn, którzy zginęli na długo przed narodzinami ich dziadków. Zamiatają opadłe liście, prostują kwiaty i szepczą „dziękuję” cichymi głosami – do żołnierzy z Wielkiej Brytanii, Polski i wielu innych krajów, którzy oddali wszystko za obcy im kraj.
Rodziny tych żołnierzy wciąż przyjeżdżają z całego świata, by być tego świadkami. Patrzą, jak dzieci opiekują się grobami mężczyzn, których nigdy nie poznały, a żal łagodnieje w coś delikatniejszego – wdzięczność, która przekracza pokolenia.
Wolność zawsze ma swoją cenę. W Oosterbeek znaleźli sposób, by uczcić ją na zawsze – ucząc każde pokolenie, że pamięć żyje nie tylko w książkach czy ceremoniach, ale w małych, ludzkich gestach troski, przekazywanych z rąk do rąk.
Żołnierze kiedyś spadli z nieba.
Dzieci dbają o to, by nigdy nie zniknęli w nim.
© Reddit
#archaeohistories
Oceń to tłumaczenie:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz