W 1949 roku Afrykański Kongres Narodowy (ANC) po raz pierwszy odważył się na jawny opór w formie strajków, aktów publicznego bojkotowania prawa i marszów protestacyjnych. Przez całe lata 50-te nieprzerwanie kontynuowano taktykę biernego oporu, a do aktów przemocy dochodziło sporadycznie. 21 marca 1960 roku zebrał się Kongres Panafrykański (PAC) nawołujący do ogólnonarodowych protestów przeciwko znienawidzonemu obowiązkowi posiadania przepustek. Kiedy demonstranci otoczyli komisariat policji w Sharpeville, policja otworzyła ogień. Zginęło 69 osób, a 160 odniosło ciężkie obrażenia. W oczach południowoafrykańskiej i światowej opinii publicznej była to kropla, która przebrała miarkę - nie mogło już być żadnych wątpliwości, co do charakteru sprawowanych rządów w Południowej Afryce.
Mam nadzieję, że będę miał jeszcze czas aby opowiedzieć o dalszej, burzliwej historii RPA.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz