𝗔𝗻𝗱𝗿𝘇𝗲𝗷 𝗥𝗼𝗺𝗼𝗰𝗸𝗶

 Instytut Pamięci Narodowej

W czasie walk powstańczych w Warszawie poległ jeden z najsłynniejszych dowódców warszawskiego podziemia lat okupacyjnych – 𝗔𝗻𝗱𝗿𝘇𝗲𝗷 𝗥𝗼𝗺𝗼𝗰𝗸𝗶 "Morro” . W chwili śmierci miał zaledwie 21 lat

Jego kompania przeszła szlak bojowy: Wola-Starówka-Czerniaków. Na szczególne wyróżnienie zasługują akcje zdobycia Szpitala św. Zofii oraz Gęsiówki, jak również przebicia ze Starówki do Śródmieścia, kiedy to żołnierze batalionu "Zośka" jako jedyni przeszli do Śródmieścia "górą" przez Ogród Saski, a nie kanałami. To wtedy ranny w twarz "Morro" przeprowadził swój oddział przez wrogie pozycje pozorując "specjalny niemiecki oddział". We wrześniu 1944 Zgrupowanie AK "Radosław", w tym także batalion "Zośka" toczył ciężkie walki na Górnym Czerniakowie.

15 września 1944 r. nasz bohater dowodził walką o utrzymanie przyczółka czerniakowskiego dla desantujących się przez Wisłę polskich żołnierzy z tzw. armii Berlinga. Tego właśnie dnia zginął.

Ekshumowany przez towarzyszy broni i matkę jesienią 1945, pochowany został w kwaterze batalionu „Zośka” na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.