Poeta niezłomny
lat temu we Lwowie urodził się Zbigniew Herbert. Był jednym z najważniejszych polskich poetów XX w., twórcą cyklu poetyckiego „Pan Cogito”, autorem esejów „Barbarzyńca w ogrodzie”, „Martwa natura z wędzidłem” i „Labirynt nad morzem”. Wzorem, punktem odniesienia i symbolem oporu wobec kłamstwa, przemocy, terroru i totalitaryzmu. Jego książki zostały przetłumaczone na kilkadziesiąt języków
Był niemal rówieśnikiem „wojennego pokolenia” poetów: Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, Tadeusza Gajcego, Andrzeja Trzebińskiego. Po wojnie wybrał milczenie i emigrację wewnętrzną.
W latach 70. działał na rzecz tworzącej się opozycji, podpisując m. in. tzw. list 17, domagając się złagodzenia kar dla członków niepodległościowej organizacji „Ruch” czy występując w obronie braci Kowalczyków, skazanych za wysadzenie auli w Opolu w przeddzień uroczystości rocznicowych ku czci MO i SB.
Był inwigilowany przez SB – w notatce z 1974 r. napisano o nim: „Swoją postawą wywiera ideowo ujemny wpływ na postawy twórcze młodych adeptów pióra, co znajduje swe odbicie w antagonizowaniu środowiska młodoliterackiego wobec socjalizmu”.
Zmarł w 1998 r. w Warszawie. Został pośmiertnie odznaczony Orderem orła Białego.
Zbigniew Herbert, urodzony we Lwowie w 1924 r., niemal rówieśnik „wojennego pokolenia” poetów, Baczyńskiego, Gajcego, Trzebińskiego. Po wojnie wybrał milczenie i emigrację wewnętrzną. Przebywając na Zachodzie popadł w konflikt ideowy z Czesławem Miłoszem. Dowiedz się więcej tinyurl.com/438mnpmw
tinyurl.com/438mnpmw
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz