馃敶 Nigdy nie pogodzi艂 si臋 ze 艣mierci膮 偶ony, ucieka艂 przed s艂aw膮... Jak wygl膮da艂o 偶ycie Piotra Szczepanika?
Piotr Szczepanik by艂 jednym z tych artyst贸w, kt贸rych g艂osu nie da si臋 zapomnie膰. Ciep艂y, 艂agodny, pe艂en melancholii i mi艂o艣ci – sprawia艂, 偶e jego piosenki na zawsze zapisa艂y si臋 w historii polskiej muzyki. Urodzi艂 si臋 14 lutego 1942 roku w Lublinie, w dzie艅 zakochanych, jakby symbolicznie przyszed艂 na 艣wiat po to, by 艣piewa膰 o mi艂o艣ci. Zmar艂 20 sierpnia 2020 roku po d艂ugiej walce z chorob膮, zostawiaj膮c po sobie repertuar, kt贸ry wci膮偶 wzrusza kolejne pokolenia.
Od dziecka interesowa艂 si臋 sztuk膮 – uwielbia艂 poezj臋, literatur臋, teatr. Pr贸bowa艂 swoich si艂 w szkole aktorskiej, studiowa艂 histori臋 sztuki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, dzia艂a艂 w kabaretach i teatrach studenckich. W tamtym czasie zas艂uchiwa艂 si臋 w Beatlesach, Presleyu i jazzie, ale to poezja i nastrojowe ballady sta艂y si臋 jego prawdziw膮 drog膮. Wszystko zacz臋艂o si臋 od spotkania z Andrzejem Korzy艅skim, kompozytorem, kt贸ry dostrzeg艂 w nim ogromny potencja艂.
W 1963 roku Szczepanik wyst膮pi艂 na Festiwalu Piosenkarzy Studenckich w Krakowie, a ju偶 dwa lata p贸藕niej ca艂a Polska nuci艂a jego przeb贸j „呕贸艂te kalendarze”, uznany za Radiow膮 Piosenk臋 Roku. Jego pierwszy album rozszed艂 si臋 w nak艂adzie p贸艂 miliona egzemplarzy – by艂 to sukces, jakiego nie odni贸s艂 wtedy 偶aden inny artysta wykonuj膮cy poetyckie ballady. W epoce big-bitu i rock’n’rolla on wyr贸偶nia艂 si臋 spokojem i subtelno艣ci膮. Maria Szab艂owska wspomina艂a, 偶e gdy inni wrzeszczeli i grali g艂o艣no, on po prostu stawa艂 z gitar膮 i cicho 艣piewa艂 swoje utwory o mi艂o艣ci.
Szczepanik nie tylko odni贸s艂 ogromny sukces artystyczny, ale tak偶e prze偶y艂 dramat, kt贸ry na zawsze odcisn膮艂 pi臋tno na jego 偶yciu. W wieku 22 lat o偶eni艂 si臋 z Krystyn膮 W膮sowsk膮. Byli szcz臋艣liwi, doczekali si臋 c贸rki Jagody, ale nied艂ugo p贸藕niej Krystyna zachorowa艂a na bia艂aczk臋. Mimo walki, mimo nadziei, choroba zabra艂a j膮 zbyt wcze艣nie. To by艂a tragedia, kt贸ra z艂ama艂a artyst臋. Nigdy nie ukrywa艂, 偶e po 艣mierci 偶ony jego 艣wiat run膮艂, a jeden z jego najwi臋kszych przeboj贸w – „Kocha膰” – 艣piewa艂 w艂a艣nie dla niej.
P贸藕niej los zwi膮za艂 go z drug膮 偶on膮 podczas tourn茅e w Stanach Zjednoczonych. Doczeka艂 si臋 syna, lecz sam m贸wi艂, 偶e do艣wiadcza艂 w tym ma艂偶e艅stwie samotno艣ci. Wiele razy powtarza艂, 偶e nie potrafi odnale藕膰 szcz臋艣cia, a na estradzie wyst臋powa艂 jakby w cieniu w艂asnych prze偶y膰.
By艂 artyst膮 wyj膮tkowym tak偶e dlatego, 偶e nigdy nie szuka艂 popularno艣ci. Nie lubi艂 blasku fleszy, unika艂 wielkiego show-biznesu. Cho膰 dostawa艂 setki list贸w od fan贸w, sam z ironi膮 powtarza艂: „Nigdy nie by艂em swoim fanem”. Na scenie stawa艂 z gitar膮 i 艣piewa艂 piosenki pe艂ne uczu膰, cz臋sto si臋gaj膮c po tw贸rczo艣膰 poet贸w – Mi艂osza, Le艣miana, Zagajewskiego. Wyst臋powa艂 na ca艂ym 艣wiecie, ale zawsze pozosta艂 wierny swojemu stylowi – prostemu, szczerego przekazu, bez przesady i udawania.
Piotr Szczepanik odszed艂 20 sierpnia 2020 roku, ale jego piosenki pozostaj膮 偶ywe i wci膮偶 potrafi膮 poruszy膰 serca. „Kocha膰 – jak to 艂atwo powiedzie膰…” – 艣piewa艂 wiele lat temu. Te s艂owa, podobnie jak ca艂y jego dorobek, s膮 dzi艣 nie tylko fragmentem muzycznej historii, ale tak偶e pi臋knym 艣wiadectwem 偶ycia cz艂owieka, kt贸ry kocha艂, cierpia艂 i 艣piewa艂 o tym tak, jak nikt inny.
__
馃摳 fot.Jan KUCHARZYK/East News
Brak komentarzy:
Prze艣lij komentarz