Dokładnie 147 lat temu, 27 sierpnia 1878 roku w Nowoaleksandrowsku urodził się generał Piotr Nikołajewicz Wrangel – rosyjski oficer, aktywny działacz „białej” emigracji, założyciel i pierwszy przewodniczący Rosyjskiego Związku Ogólnowojskowego, uczestnik wojny rosyjsko-japońskiej, Wielkiej Wojny, a także jeden z najważniejszych oraz najskuteczniejszych antybolszewickich dowódców podczas wojny domowej w Rosji.
W ciągu piętnastu miesięcy, stojąc na czele kozackich sił, odniósł wiele spektakularnych zwycięstw, biorąc do niewoli blisko 200 000 bolszewickich jeńców oraz zdobywając 500 dział.
Swoich żołnierzy trzymał twardą ręką, wymagając bezwzględnego posłuszeństwa i przestrzegania ścisłej dyscypliny.
Największą sławę przyniosło mu zdobycie silnie ufortyfikowanego Carycyna, dumnie okrzykniętego przez bolszewików „Czerwonym Verdun”.
Przez niemal cały rok 1918 miasto to bezskutecznie próbowała zdobyć Armia Dońska pod wodzą atamana Krasnowa. Mimo aż trzech przeprowadzonych szturmów przez Kozaków dońskich, wszystkie zakończyły się niepowodzeniem.
Dopiero generałowi Wranglowi udało się je zdobyć 30 czerwca 1919 roku.
Carycyn pełnił rolę newralgicznego węzła zaopatrzeniowo-komunikacyjnego między Frontem Południowo-Wschodnim a wojskami bolszewickimi operującymi nad Morzem Kaspijskim.
Jego opanowanie umożliwiłoby Siłom Zbrojnym Południa Rosji generała Denikina nawiązanie bezpośredniego kontaktu z lewym skrzydłem Armii Syberyjskiej admirała Kołczaka na zachód od Uralu.
Wrangel zasłynął wówczas nie tylko jako wybitny strateg, ale też jako uzdolniony reformator. Na kontrolowanych przez siebie terenach wprowadził słynną reformę rolną opracowaną przez Aleksandra Kriwoszeina — bliskiego współpracownika Stołypina.
Reforma ta miała na celu nadanie chłopom ziemi poprzez podział dużych majątków za określoną opłatą. Posunięcie to zostało pozytywnie przyjęte przez miejscowych chłopów, co przełożyło się na wzrost poparcia dla generała Wrangla i jego walki z bolszewikami.
W odróżnieniu od swojego poprzednika nie był zwolennikiem idei „jednej i niepodzielnej Rosji”.
W szeregach Armii Czerwonej Wrangel budził strach, ale i pewien rodzaj szacunku oraz podziwu.
Propaganda sowiecka utrwaliła jego postać w pieśni „Biała Armia, Czarny Baron”. Przydomek „Czarny Baron” zawdzięczał swojemu ulubionemu strojowi – czarnej kaukaskiej czerkiesce.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz