Mimo doświadczenia moja przewodniczka musiała jednak naruszyć jakąś niewidzialna granicę terytorium, bo nagle od spokojnego stada oderwało sie kilka olbrzymów, zanurkowało i ruszyło w naszym kierunku. To był atak. Widziałem sylwetki ustawiające się w bojowym szyku, Gdybyśmy natychmiast nie odpłynęli, pewnie wywróciłyby łódź alba roztrzaskały ją jak łupinę orzecha. Paszcza hipopotama rozwiera się pod kątem 150 stopni. Nawet gdyby nie była poruszana potężnymi mięśniami, grozę budziłby sam ciężar opadającej szczęki i ostrość kłów dłuższych od ludzkiej stopy i ważących trzy kilogramy każdy. Na szczęście błyskawicznie znaleźliśmy się w bezpiecznej odległości kilkunastu metrów. Zwierzaki wynurzyły się, parsknęły i zawróciły ku brzegowi.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz