Wojna wybuchła w 1914 r. Polacy opowiadali się po różnych stronach konfliktu. Był Piłsudski, który nawoływał do powstania przeciwko Rosji, ale społeczeństwo mające „PRACĘ U PODSTAW” jako motto życiowe nie usłuchało. Prowokacja spaliła na panewce.
Następnie w Galicji powstały Legiony Polskie walczące przy boku Austrii a w Królestwie Legion Puławski wspierał Rosjan – walczyły one przeciwko sobie.
Narodowa Demokracja opowiedziała się za Ententą przeciwko Niemcom. Roman Dmowski przebywał w Rosji a następnie wyjechał do Szwajcarii gdzie wraz z Ignacym Janem Paderewskim, Erazmem Piltzem, Stanisławem Kozickim, Marianem Seyda, Maurycym Zamoyskim oraz Janem Emanuelem Rozwadowskim powołali Komitet Narodowy Polski.
To polskie przedstawicielstwo, ten rząd na emigracji utworzyli politycy Narodowej Demokracji (ND) i Stronnictwa Polityki Realnej (SPR). To utworzony przez nich Komitet Narodowy Polski zyskał uznanie rządow Francji i Anglii a nastepnie zabiegał o utworzenie Polskiej Armii we Francji - co stało się 4 czerwca 102 lata temu. Wtedy prezydent Francji wydał Dekret o utworzeniu Armii Polskiej we Francji.
W efekcie powstała prawie 100 tysięczna Polska Armia, była to najlepiej uzbrojona i wyszkolona część Wojska Polskiego. To działalności Komitetu Narodowego Polskiego i Błękitnej Armii Hallera zawdzięczamy przychylność Francji w czasie Powstania Wielkopolskiego, która doprowadziła do zawieszenia broni i uznania niezależności Wielkopolski od Niemiec. Armia Hallera rozstrzygnęła losy Powstania we Lwowie.
Był czas że podjęto próbę demobilizacji Armii Hallera po przybyciu jej do Polski ale szybka kląska jakiej doznały Wojska Polskie pod dowództwem Piłsudskiego na wschodzie zmieniły ten trend. Zdemobilizowani Żołnierze Armii Hallera i odesłani do swoich krajów na wieść o klęskach wrócili dosłownie schodząc ze statku.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz