3 stycznia1897 roku w Lipnie w województwie kujawsko - pomorskim urodziła się Apolonia Chałupiec (zdjęcie), lepiej znana jako Pola Negri- aktorka filmowa i teatralna, światowa gwiazda kina niemego. Była córką słowackiego Roma i Polki Eleonory Kiełczewskiej. Od najmłodszych lat wychowywała się tylko z matką. Ojciec został zesłany na Sybir. W 1902 roku zamieszkała w Warszawie, gdzie jej matka prowadziła sklep oraz pracowała jako pomoc domowa. To właśnie matka jako pierwsza zauważyła jej zdolności aktorskie, co poskutkowało tym, że mała Apolonia rozpoczęła naukę tańca i aktorstwa. W 1912 roku, w warszawskim Teatrze Małym zadebiutowała rolą Klary w Ślubach Panieńskich. Sukces ten umożliwił jej dalszą kontynuuję kariery aktorskiej. W czasie pierwszej wojny światowej występowała w pierwszych polskich produkcjach filmowych. To właśnie wtedy przyjęła pseudonim Pola Negri, pod którym osiągnęła międzynarodowy sukces. Złożyła w ten sposób hołd swojej ulubionej poetce- Włoszce, Adzie Negri. W roku 1917 wyjechała do Berlina, gdzie pod pieczą reżysera Ernsta Lubitscha stawiała pierwsze kroki na arenie międzynarodowej. Sześć lat później przybyła do Hollywood i wystąpiła w filmach: Hiszpańska tancerka, Zakazany raj (wysoko oceniana przez krytykę za rolę carycy Katarzyny), Hotel Imperial, Miłość aktorki i wielu innych. Była rywalką innej ciemnowłosej divy Glorii Swanson. W Stanach Zjednoczonych została gwiazdą kina niemego i symbolem seksu, do czego przyczyniły się także głośne romanse z Charlie Chaplinem i Rudolphem Valentino (zarzucano jej, że pogrzeb Valentino wykorzystała dla autoreklamy) oraz plotki o jej uczuciu do długoletniej przyjaciółki Margaret West. Kariera Negri zwolniła znacznie wraz z nastaniem ery filmów dźwiękowych. Przyczyna tego stanu rzeczy była bardzo prozaiczna. Polka miała dosyć niski głos i wschodnioeuropejski akcent. Dalszą karierę próbowała kontyuować po powrocie do Niemiec, ale wojenna zawierucha i podejrzenie ze strony ministra propagandy Goebelsa o rzekomo żydowskie pochodzenie uniemożliwiły jej dalszy rozwój. Uwolniona od podejrzeń w wyniku osobistej interwencji Hitlera, który był jej wielbicielem, zagrała ponownie w filmach Mazurka (Mazurek, 1935), Moskau-Shanghai (Moskwa-Szanghaj, 1936), Madame Bovary (1937), Tango Notturno (1937), Die fromme Lüge (Pobożne kłamstwo, 1938) i Die Nacht der Entscheidung (Decydująca noc, 1938). Przed wybuchem II wojny światowej powróciła do Stanów Zjednoczonych. Wystąpiła jeszcze w kilku filmach, jak Hi Diddle Diddle (1943) i Księżycowe prządki (1964). Po wojnie popadła w zapomnienie, ale dzięki swojej firmie maklerskiej żyła w dostatku. Zmarła w wieku 90 lat.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz