Sykstus II
Sykstus II (ur? pont. 30 sierpnia 257 do 6 sierpnia 258r.):
Źródła oraz imię (właśc. Xystus) wskazują, że był z pochodzenia Grekiem. Został wybrany na papieża (nr.24) w dość przykrym okresie, gdy cesarz Walerian rozpoczął prześladowania chrześcijan, zarzucając swoją tolerancję.
Nakazał on im branie udziału w państwowych ceremoniach religijnych i zakazał zgromadzeń na cmentarzach. Sykstusowi początkowo udawało się jakoś uniknąć bycia śledzonym, dzięki czemu mógł załagodzić rozłam z Kościołem Afryki Płn. i Azji mniejszej jaki powstał za Stefana I.
Powodem sporu była wspominany przeze problem tego czy chrzest udzielony przez heretyków był ważny - Rzym był za, a Azja i Afryka przeciw. Sykstus trzymał się rzymskiego punktu widzenia - ale zdołał pogodzić Kościoły ... po prostu akceptując, że równolegle istniały dwie praktyki
Cóż, jak widać Sykstus w przeciwieństwie do Stefana I nie był nieprzejednany i dało się z nim dogadać i zresztą mamy na to mały dowód. Biograf biskupa Cypriana z Kartaginy pisze bowiem, że Sykstus był "dobrym i miłującym pokój kapłanem".
Niektórzy uczeni błędnie przypisywali Sykstusowi autorstwo krótkiego traktatu, skierowanego przeciwko Nowacjanowi (antypapież), a u schyłku IV wieku Rufin z Akwilei, uznał Sykstusa za autora zbioru etycznych i religijnych aforyzmów znanego jako "Sentencje Sekstusa".
To ostatnie swoją drogą skłoniło autorów Liber Pontificalis do stwierdzenia, że Sykstus był wcześniej filozofem, na co nie ma dowodów. Jedyny zachowany tekst o jakim wiemy, że był autorstwa papieża to fragment listu (po armeńsku) do Dionizego z Aleksandrii. +
+ Sykstus broni tam ważności heretyckiego chrztu, jeżeli został udzielony w imię Trójcy Świętej.
Jego króciutki pontyfikat zakończył się gwałtownie gdy cesarz Walerian nasilił prześladowania i kazał już zabijać biskupów i wszystkich kapłanów chrześcijańskich.
6 sierpnia 258r, agenci władz rzymskich zaskoczyli go w czasie nabożeństwa, gdy siedział na tronie biskupim, przemawiając do zgromadzonych na cmentarzu Pretekstata. Papież i czterech diakonów zostali na miejscu ścięci. Kolejnych dwóch diakonów stracono tego samego dnia.
Siódmy diakon, niejaki Wawrzyniec zmarł zamęczony cztery dni później. Ciało papieża i czterech towarzyszących mu diakonów przeniesiono później i pochowano w krypcie Św. Kaliksta. Splamiony krwią tron biskupi umieszczono za ołtarzem w kaplicy.
Około 100 lat później Damazy I ułoży epitafium, opisujące dramat egzekucji, które umieszczone zostanie nad grobem papieża.
Jeżeli wpis Ci się podobał to podaj go dalej, polub i skomentuj, to pomaga na zasięgi, a dalej są dwa inne wpisy ;)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz