4 maja 1945 roku w ręce amerykańskiego wywiadu dostał się Hans Michael Frank- członek NSDAP, w latach 1939-45 Generalny Gubernator okupowanej Polski, zbrodniarz wojenny, odpowiedzialny za realizację niemieckiej nazistowskiej polityki eksterminacji Polaków i Żydów, niszczenia kultury i dewastacji gospodarki polskiej
Z wykształcenia był prawnikiem, mianowanym w 1933 roku na bawarskiego ministra sprawiedliwości. Od 1934 roku pełnił funkcję ministra bez teki w rządzie Rzeszy. W latach 1934-1941 był prezesem Akademii Prawa Niemieckiego. Jesienią 1939 roku został generalnym gubernatorem okupowanej Polski. Za swoją rezydencję wybrał Wawel. Za namową Berlina wprowadził na ziemiach polskich politykę terroru i eksploatacji ekonomicznej.
Latem 1943 roku za wygłaszanie krytycznych przemówień na temat funkcjonowania III Rzeszy został pozbawiony stanowisk partyjnych; zachował nadal stanowisko generalnego gubernatora Polski.
W 1943-44 usilnie próbował pozyskać do współpracy niektóre grupy polskiego społeczeństwa. Jego wysiłki spaliły na panewce.
Czując zbliżający się koniec panowania III Rzeszy, na początku 1945 roku uciekł do Bawarii. Z Krakowa zabrał, uprzednio zrabowane w Polsce, liczne dzieła sztuki, między innymi dzieła Rembrandta, Rafaela oraz Leonarda da Vinci.
Po schwytaniu i osadzeniu w więzieniu przeszedł głęboką przemianę duchową. Stał się katolikiem, ciągle czytał Biblię.
W trakcie procesu w Norymberdze Frank oświadczył nagle, że: "Tysiąc lat przeminie, zanim zatarta zostanie ta wina Niemiec", jednak po pewnym czasie odwołał swoje słowa.
1 października 1946 roku podczas procesu w Norymberdze zapadł wyrok skazujący Hansa Franka na karę śmierci przez powieszenie. Wyrok wykonano 16 dni później.
Synowie Hansa Franka wielokrotnie przepraszali Polaków za wszystkie krzywdy jakie rodzina Frank wyrządziła Polsce i Polakom podczas II Wojny Światowej.
/Marta
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz