Instytut Pamięci Narodowej

Wojciech Korfanty, to jedna najważniejszych postaci w historii Śląska i jego walki o przyłączenie do Polski. Urodzony w 1873 r. Korfanty w 1903 zasiadł w Reichstagu jako poseł ze Śląska, gdzie reprezentował Koło Polskie. Przeciwstawiał się germanizacyjnej polityce władz niemieckich wobec ludności polskiej, walczył o polepszenie sytuacji niższych warstw społecznych.

W dniu 25 października 1918 r. wygłosił w niemieckim parlamencie żądanie przyłączenia do państwa polskiego wszystkich polskich ziem zaboru pruskiego.
Wojciech Korfanty był współprzywódcą II Powstania Śląskiego, stanął również na czele III powstania Śląskiego

Uczestniczył w ogólnopolskiej polityce, był wicepremierem w rządzie Wincentego Witosa w 1923 r. Po zamachu majowym w opozycji. Aresztowany w 1930 r., wraz posłami Centrolewu został osadzony w twierdzy brzeskiej. Zwolniony po kilku miesiącach stanął na czele Polskiego Stronnictwa Chrześcijańsko-Demokratycznego i został senatorem. W 1935 roku wyjechał na emigracje, zamieszkał w Pradze, brał udział w powstaniu opozycyjnego wobec sanacji Frontu Morges.

Wrócił do Polski, gdy Hitler wypowiedział układ o nieagresji, w kwietniu 1939 r., ale na kilka miesięcy trafił do więzienia. Wyszedł z niego ciężko chory w lipcu.
Zmarł w Katowicach na dwa tygodnie przed wybuchem wojny. Jego pogrzeb był wielką manifestacją patriotyczną.

W 1997 roku Rzeczpospolita uczciła Korfantego odznaczając go Orderem Orła Białego.
Fot. 1 Wojciech Korfanty na trybunie podczas uroczystego przyłączenia Górnego Śląska do polski 20 czerwca 1922 roku
Fot. 2 Wojciech Korfanty
Fot. 3 Kondukt pogrzebowy Wojciecha Korfantego
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz