Semper Iuncti w podróży. Drohiczyn. Część 5. Świetność i upadek. Odcinek 2. Województwo Podlaskie. POLSKA.
Współcześnie istnieją dwie miejscowości o nazwie Drohiczyn, obie mają stary rodowód. Oprócz naszego Drohiczyna jest jeszcze Drohiczyn na Białorusi. To Drohiczyn poleski opodal Pińska (14 tys. mieszk.) Istnienie dwóch Drohiczynów powodowało często nieporozumienia i zamieszanie, o którym Drohiczynie pisano w czasach średniowiecza. Jeden i drugi znajdował się przecież najpierw w strefie wpływów ruskich a potem litewskich np. przy koronacji Daniela Halickiego, ale nie uprzedzajmy faktów. Po zajęciu Drohiczyna nad Bugiem przez w.ks.kijowskiego Jarosława Mądrego Polacy wracali tu wielokrotnie. Najpierw Bolesław Śmiały, sto lat później Kazimierz Sprawiedliwy 1180 i Leszek Biały 1209-1227 i Konrad I Mazowiecki 1230-1238. W 1237 r. Konrad I nadał Drohiczyn Braciom Dobrzyńskim, polskiemu zakonowi rycerskiemu skąd ten miał prowadzić akcję chrystianizacji Jaćwingów i Litwinów. Wywołało to rzecz jasna ostrą reakcję zarówno samych niezainteresowanych tym, jak i książąt ruskich, w tym nietuzinkowej postaci księcia włodzimiersko halickiego Daniela Ten w 1245 r. zjednoczył całą Ruś Zachodnią. Rezydował w Chełmie, gdzie też został pochowany. W 1248 r.stanął na czele koalicji zbuntowanych kniaziów litewskich przeciw Mendogowi stając się de facto i wielkim księciem litewskim.. Drohiczyn zajął już w 1238 r. wypędzając stąd Polaków i właśnie tutaj został koronowany na króla Rusi przez papieskiego legata Innocentego IV Opizona w 1253 r. Potem znów do głosu doszli Litwini. Gedymin wykorzystując słabość Rusi po kolejnych najazdach mongolsko tatarskich w l. 1316-1341 opanował i Podlasie i szereg innych ziem w tym Witebsk, Pińsk, Wołyń ba nawet Kijów. Dopiero po 1382 r. do akcji wkroczyli książęta mazowieccy Janusz I Starszy i Bolesław IV Warszawski. Po 1446 r. sytuacja ustabilizowała się pod rządami króla i zarazem wielkiego księcia litewskiego Kazimierza Jagiellończyka. Rozpoczął się drugi złoty okres Drohiczyna przerwany dopiero przed najazd szwedzki i siedmiogrodzki w 1657 r. i powolny upadek przypieczętowany rozbiorami I Rzeczypospolitej z l. 1793-1795. Drohiczyn stał się wówczas peryferyjnym miasteczkiem, które ominęły nowe szlaki handlowe. W kolejnej części wybierzemy się bezpośrednio nad Rzekę Bogów zwaną też Rzeką Burz, czyli będzie o Bugu. Zapraszamy.
Foto/Tekst Ewa Skarżyńska i Dariusz M. Kosieradzki
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz