Wszyscy kibice piłkarscy żyją dziś wyborem nowego selekcjonera Reprezentacji Polski w piłce nożnej. My przy tej okazji postanowiliśmy przypomnieć postać wyjątkowego bohatera, którego wkład w historię Polski i polskiego futbolu jest niezapomniany - Józefa Szkolnikowskiego. 
Prawdziwa legenda Wisły Kraków, Józef Szkolnikowski, był współzałożycielem tego klubu, pierwszym kapitanem, a później prezesem. To on w znaczący sposób wpłynął na rozwój tej drużyny i uczynił ją jednym z najbardziej rozpoznawalnych klubów w Polsce. Ale to nie wszystko, co można powiedzieć o tej wyjątkowej postaci.
Szkolnikowski urodził się na Podolu, ale to w Krakowie stawiał swoje pierwsze kroki w piłce nożnej. Gdy uczęszczał do krakowskiej II Cesarsko-Królewskiej Wyższej Szkoły Realnej, zapoczątkował historię, która wpłynęła na rozwój polskiej piłki nożnej. Jesienią 1906 roku, pod patronatem profesora Tadeusza Łopuszańskiego, założył drużynę piłkarską, w której grał jako bramkarz i kapitan. Ta ekipa młodych entuzjastów stała się znana jako "Drużyna Szkolnikowskiego" lub po prostu "Niebiescy", od koloru ich koszulek. To właśnie Józef Szkolnikowski wpadł na pomysł nazwania drużyny "Wisła" - od królowej polskich rzek. To z kolei zapoczątkowało historię klubu Wisła Kraków, który stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych klubów w Polsce.
Jego życie sportowe nie ograniczało się tylko do piłki nożnej. Gdy wybuchła I wojna światowa, Szkolnikowski w wieku 25 lat, będąc poddanym Austrii i Węgier, został wysłany na front. Służył w batalionie saperów i wielokrotnie był odznaczany za odwagę. Pod koniec wojny brał udział w przygotowaniach do przejęcia Krakowa spod władzy Austriaków.
Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku, Szkolnikowski wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego i walczył w obronie granic Polski przeciwko bolszewickiej nawałnicy. Jako kapitan brał udział w wielu ważnych operacjach, a za swoją odwagę został odznaczony Krzyżem Walecznych.
Jednak Szkolnikowski to nie tylko bohater wojenny, ale także wybitny działacz sportowy. Był jednym z założycieli Polskiego Związku Piłki Nożnej (PZPN) i pełnił ważne funkcje w tej organizacji, w tym stanowisko wiceprezesa. Jako szef Wydziału Gier PZPN odegrał kluczową rolę w przygotowaniach reprezentacji Polski do jej pierwszego oficjalnego meczu międzynarodowego z Węgrami w 1921 roku.
To właśnie Józef Szkolnikowski został wybrany na selekcjonera polskiej kadry narodowej. Choć mecz z Węgrami zakończył się minimalną porażką 0:1, to był to historyczny moment, a Szkolnikowski odegrał istotną rolę w przygotowaniach do tego starcia.
Po swojej karierze sportowej Szkolnikowski pozostał zaangażowany w świat sportu jako sędzia lekkoatletyczny, a nawet sędzia podczas Igrzysk Olimpijskich w Amsterdamie w 1928 roku.
We wrześniu 1939 roku, znów wziął do ręki broń, aby bronić Ojczyzny. Po kapitulacji Polski przed niemiecką inwazją, Szkolnikowski, przemierzając trudną trasę przez Rumunię, dotarł do Francji, gdzie właśnie tworzono Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie. Podczas jednego z niemieckich ataków na pociąg transportowy miał szczęście uniknąć śmierci, choć doznał bolesnej rany pięty, która stała się towarzyszem jego życia do samego końca. Ostatecznie trafił do armii gen. Władysława Andersa, z którą przeszedł następnie cały szlak bojowy.
Jego życie to nie tylko historia sukcesów, ale także trudnych wyborów. Po II wojnie światowej, przeżywszy emigrację na Wyspach Brytyjskich, wrócił do Polski. Jako żołnierz polskich sił zbrojnych na Zachodzie padł jednak ofiarą stalinowskich prześladowań, ponieważ nie zgodził się na wstąpienie do Ludowego Wojska Polskiego.
Po powrocie do Polski, długo poszukiwał pracy, aż znalazł zatrudnienie jako recepcjonista. Zamieszkał w Katowicach. Tam też zmarł na zawał serca 9 stycznia 1958 roku. Jego dziedzictwo w świecie sportu i historii Polski pozostaje żywe, a on sam zasługuje na miejsce w panteonie bohaterów polskiego sportu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz