Grzegorz TopaDwory i Pałace Mazowsza
Pałac w Otwocku Wielkim powstał pod koniec XVII wieku jako letnia rezydencja magnacka, po kilkudziesięciu latach został przebudowany na całoroczną siedzibę, a dziś pełni rolę Muzeum Wnętrz w Otwocku Wielkim - Oddział Muzeum Narodowego w Warszawie , które czynne jest sezonowo – od początku kwietnia do końca października. To nie jedyne zawirowanie w historii pięknej barokowej budowli. Niegdyś pałac tętnił życiem i był świadkiem niezłego skandalu z królem w roli głównej, później popadł w ruinę, a atrakcja turystyczną stał się… już pod koniec XIX wieku.
Dawna siedziba rodu Bielińskich, którzy pozostawali w ścisłych związkach z dworem Sasów. Historia Podkomorzy nadworny koronny Kazimierz Ludwik Bieliński ożenił się w 1682 z córką poety Jana Andrzeja Morsztyna, Ludwiką Marianną. Dla młodej pary, zapewne pod koniec lat 80. XVII wieku, na wyspie na jeziorze Rokola wzniesiona została wiejska rezydencja, której projekt przypisywany jest Tylmanowi z Gameren (jako autorzy brani są również pod uwagę Carlo Ceroni i Józef Fontana). U Kazimierza Bielińskiego w Otwocku Wielkim z pewnością bywał król August II Mocny. W 1705 roku miał się tu spotkać ze swoim sojusznikiem Piotrem I - podobno właśnie wtedy wysunięty został pomysł rozbioru Rzeczypospolitej. W 1713 pałac odziedziczył syn Kazimierza Bielińskiego – Franciszek, późniejszy marszałek wielki koronny, który za zasługi dla Warszawy (m.in. brukowanie ulic, wprowadzanie oświetlenia) został patronem głównej ulicy - Marszałkowskiej. Za jego czasów w 1757 rezydencja została rozbudowana o boczne wieże przez królewskiego architekta Jakuba Fontanę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz