Pierwsze lata powojenne - kościół pw. Zmartwychwstania Pańskiego, dziś - św. Teresy od Dzieciątka Jezus, w obiektywie Karola Pęcherskiego.
Zmiana wezwania nastąpiła w roku 1969 podczas ponownej konsekracji świątyni; wówczas już z długą tradycją. Prace nad budową świątyni według projektu Konstantego Sylwina Jakimowicza rozpoczęto w roku 1932, jednak do wybuchu wojny nie zdołano ich ukończyć.
Nigdy nie powstała wieża, podobnie jak plastyczna dekoracja wgłębnego portalu umieszczona nad głównym wejściem; od strony północnej, czyli ulicy Elektrycznej, po wojnie dobudowano kaplicę.
Usunięto też zniszczenia, co trwało wiele lat - w 1939 roku na kościół spadły trzy szrapnele, w przeddzień kapitulacji Warszawy w kościół uderzyła bomba, która wpadła nad wielkim ołtarzem, przebiła sklepienie i wybuchła w podziemiach, niszcząc budynek. Ostatecznie więc, zamiast koncentrować się na ukończeniu prac zgodnie z projektem, trzeba było usuwać zniszczenia.
Finalnie trzeba rzec, że Jakimowicz wzniósł świetną, modernistyczną świątynię, inspirowaną wczesnochrześcijańskimi bazylikami.
My patrzymy dziś na częściowo już odbudowany budynek; odmienna barwa cegły odcina się wyraźnie - to pokazuje jak wielkie były zniszczenia kościoła.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz