W 1848 r. zdezerterował z armii pruskiej i wziął udział w powstaniu wielkopolskim, w czasie Wiosny Ludów. Za uczestnictwo w tym zrywie wolnościowym mającym na celu niepodległość Polski został przez pruski sąd skazany na śmierć.
Uciekł do Francji, a stamtąd do Anglii. W 1851 r. przybył do Nowego Jorku, gdzie zyskał status uchodźcy politycznego, a pięć lat później został naturalizowany. Do 1861 r. wykładał literaturę klasyczną w Danberry (Connecticut), a następnie języki obce w Nowym Jorku.
Po wybuchu wojny secesyjnej wstąpił do armii Unii. Był współorganizatorem oraz jednym z oficerów walczącego po stronie północy 58 Ochotniczego Pułku Piechoty Nowego Jorku (tzw. Legionu polskiego, ang. Polish Legion) pod dowództwem Włodzimierza Krzyżanowskiego.
Awansowany do stopnia podpułkownika, a wkrótce potem pułkownika, służył w pułku kawalerii z New Jersey. Wziął udział w II bitwie nad Bull Run, w której został ranny. Mimo niewyleczonej do końca rany powrócił do służby i wziął udział w bitwie pod Fredericksburgiem.
2 maja 1864 r. pod Bolivar (Tennessee) walcząc na czele 600 kawalerzystów zmusił do odwrotu po dwugodzinnej bitwie oddział legendarnego generała konfederatów Nathana Bedforda Forresta, który do tej pory uchodził za niezwyciężonego.
13 marca 1865 r. prezydent Abraham Lincoln za zasługi w czasie wojny awansował go do stopnia generała brygady, a 1 listopada tegoż samego roku przeszedł w stan spoczynku.
Po zakończeniu służby wojskowej prowadził zajęcia z literatury na Princeton University. Historyk James Axtell określił go jako najbardziej barwną postać na wydziale, na którym pracował.
Jeden z jego współpracowników wspominał, że chętniej niż o literaturze rozprawiał o taktyce wojskowej i wspominał swoje awanturnicze życie.
27 grudnia 1892 r. w Nowym Jorku zmarł Józef Karge (ang. Joseph Karge) – amerykański generał pochodzenia polskiego, uczestnik powstania wielkopolskiego 1848 r. oraz wojny secesyjnej.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz