Marynistyka.pl - żeglarskie prezenty, dekoracje marynistyczne
Dwa potężne konwoje alianckie HX-229 oraz SC-122 liczące łącznie 91 jednostek handlowych, wpłynęły wprost w morderczą pułapkę zastawioną przez niemiecką Admiralicję. Przeciwko nim rzucono aż 44 U-Booty, co doprowadziło do starcia o niespotykanej dotąd skali.
Bilans tej konfrontacji okazał się dla Sprzymierzonych porażający. Na dnie Atlantyku spoczęło 21 statków o łącznym tonażu przekraczającym 140 tysięcy BRT. Niemieckie wilcze stada działały z bezwzględną precyzją - ofiarą torped padły m.in. norweski „Elin K.”, holenderski „Zaanland” czy gigantyczna baza wielorybnicza „Southern Princess”. Wśród dowódców U-Bootów szczególną skutecznością wykazał się Manfred Kinzel na U-338, siejąc spustoszenie w szykach konwoju SC-122.
Dla III Rzeszy był to triumf spektakularny, okupiony stratą zaledwie jednej jednostki - U-384. Choć marcowe dni 1943 roku zdawały się zwiastować ostateczne zwycięstwo Kriegsmarine w bitwie o ocean, był to w rzeczywistości łabędzi śpiew niemieckiej potęgi podwodnej. Wprowadzenie przez Alianatów nowoczesnych radarów i wsparcia lotniczego wkrótce nieodwracalnie odmieniło losy wojny na morzu.
zdjęcie/ 17 kwietnia 1943: Eskorty Szybkiego Konwoju HX-233 przeprowadzają atak bombami głębinowymi i trafiają, zatapiając U-175, który patrolował teren konwoju. (Zdjęcie: USCG)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz