https://x.com/JamesLucasIT/status/2072717203388953019/video/1
Tłumaczenie z języka angielski
Jesteśmy przyzwyczajeni do widywania lat 20. XX wieku w czerni i bieli. Tak naprawdę wyglądała Londyn, w pełnym kolorze, ponad sto lat temu.
To, co oglądacie, pochodzi z filmu „The Open Road”, nakręconego latem 1924 roku przez brytyjskiego operatora filmowego o nazwisku Claude Friese-Greene. To jeden z najwcześniejszych kolorowych materiałów filmowych z Londynu, jakie kiedykolwiek powstały.
To, co kocham w tym filmie, to fakt, że kolor niweluje dystans między nami a nimi.
Czarno-biały materiał, do którego jesteśmy przyzwyczajeni, jest piękny, ale sprawia, że przeszłość wydaje się innym światem. Kolor to zmienia. Czerwone autobusy, niebieskie niebo, zieleń drzew, i nagle rok 1924 wcale nie wydaje się historią...
To, czego większość ludzi nie wie, to fakt, że ten materiał był próbą jednego człowieka, by dokończyć życiowe dzieło swojego ojca: Claude był synem Williama Friese-Greene’a, jednego z pionierów wczesnego kina. Razem spędzili lata na opracowyaniu sposobu uchwycenia prawdziwego koloru na taśmie filmowej, używając systemu obracających się czerwonych i niebiesko-zielonych filtrów przed kamerą. Proces był niedoskonały. Migał, powodował dziwne kolorowe obwódki wokół wszystkiego, co poruszało się zbyt szybko, i wkrótce został wyprzedzony przez lepsze systemy i zapomniany. Claude wyruszył w podróż samochodem z Land’s End na północ Szkocji, filmując cały kraj w swoim niedoskonałym kolorze, próbując udowodnić, że marzenie jego ojca może działać.
Przez dekady materiał ten leżał w dużej mierze nieoglądany, a jego niedoskonałości czyniły go niemal nie do oglądania. Potem, w naszym własnym stuleciu, Brytyjski Instytut Filmowy wykorzystał technologię cyfrową, by usunąć migotanie i obwódki, odsłaniając to, co naprawdę uchwycił Friese-Greene: zaginiony świat, przywrócony do życia w kolorze.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz