Cykl turystyczny SEMPER IUNCTI W PODRÓŻY 
Lubeka a właściwie Lubeck to ponad 200 tysięczne miasto położone przy rzece Trave, w średniowieczu główny niemiecki port na Bałtyku. Zwane Perłą Mórz i Miastem Siedmiu Wież. Dużo by pisać o Lubece, zresztą napisano o niej tysiące książek i publikacji, więc może coś, jak z baśni lub eposu rycerskiego. Lubeka, Lubeck to dawne Liubice z niemieckiego Lubike, okresowo też Bukowiec, czyli Buku 1143-1213. W zamierzchłych czasach jedna z głównych stolic Księstwa Obodrytów w XI i XII w. Poza Raciborzem Razeburg, Skwierzynem vel Swarzynem Schwerin, Starigardem Oldenburg, Chyżynem Kessin oraz Mechlinem Maklemburg. Za czasów Henryka Gotszalkowica, słowiańskiego księcia Reregów Obodrytów. Następnie w porozumieniu z nim w rękach Adolfa II Holsztyńskiego poł. XII w. który w miejscu Starej Lubeki założył osadę Buku Bukowiec. Był to pierwszy niemiecki port na Morzu Bałtyckim. Adolf wkrótce popadł w konflikt z Henrykiem Lwem księciem saskim i to ten po sukcesie tzw. Krucjaty Połabskiej, kiedy to Cesarstwo ostatecznie podporządkowało sobie tereny słowiańskie aż po Odrę założył tu miasto Lubekę 1158 r.
O początkach Lubeki i tego kraju pisali średniowieczni kronikarze Adam z Bremy w XI w. oraz Helmold z Bzowa w Kronice Słowian w XII w. Przełom XII i XIII w. przyniósł zmagania niemiecko duńskie o panowanie na Bałtyku i stopniowe przejmowanie ziemi i rynku handlowego wzdłuż południowych i wschodnich wybrzeży morza. Sprawy nabrały tempa, kiedy cesarz Fryderyk II nadał rozliczne przywileje i ustanowił Lubekę wolnym miastem Rzeszy w 1226 r. Wielkimi krokami nadchodziła chwała, potęga i zamożność miasta przedsiębiorczych kupców, którzy utworzyli Hanzę. Ale o tym w kolejnych odcinkach opowieści o Lubece.
Foto/Tekst Ewa Skarżyńska i Dariusz M. Kosieradzki
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz