18 stycznia 1770 roku w Rydzynie w województwie wielkopolskim urodził się Józef Sułkowski (grafika) adiutant cesarza Napoleona, oficer, kawaler orderu Virtuti Militari i Krzyża Maltańskiego. Karierę wojskową rozpoczął jako kadet 10. Regimentu Pieszego Koronnego Ordynacji Rydzyńskiej. W roku 1786 uzyskał stopień porucznika, a pięć lat później awansował na stopień kapitana. Był uczestnikiem wojny polsko- rosyjskiej w roku 1792. Był znany ze szczególnej odwagi i męstwa, co udowodnił chociażby w czasie bitwy pod Zelwą 4 lipca 1792 roku, kiedy to stojąc na czele oddziału strzelców powstrzymał atak 400 Kozaków. Po zakończeniu wojny polsko- rosyjskiej wyjechał do Francji, gdzie od rewolucyjnego rządu francuskiego otrzymał misję dyplomatyczną do Turcji. Misji tej jednak nie wypełnił do końca. Dowiedziawszy się o wybuchu Insurekcji Kościuszkowskiej postanowił wrócić do kraju. Przybył za późno, gdyż powstanie już upadało. Po krótkim udziale w ostatnich walkach ponownie wyjechał do Francji. Tam wstąpił do armii francuskiej, w której walczył podczas kampanii włoskiej. Jego poświęcenie i odwaga zostały zauważone przez samego Napoleona, który mianował go swoim adiutantem. W roku 1798 jako brygadier wyruszył z Napoleonem do Egiptu, gdzie brał między innymi udział w walkach w Aleksandrii. Zginął 22 października 1798 roku w okolicach Kairu. Warto wspomnieć, że jego osoba upamiętniona jest na kolumnie południowej Łuku Triumfalnego w Paryżu. Tak o jego śmierci pisał Bonaparte: "Mój adiutant Sułkowski, przeprowadzając rankiem 1 Brumaire’a rozpoznanie ruchów nieprzyjacielskich w okolicach Kairu, został w drodze powrotnej napadnięty przez całą ludność przedmieścia. Po poślizgnięciu się konia Sułkowski poniósł okrutną śmierć. Był to oficer największych nadziei." Postać Józefa Sułkowskiego stała się również inspiracją dla Michała Ogińskiego, który stworzył operę, której jednak nie zdołał ukończyć.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz