"Pamiętam jak jeździłam do mojej śp. babci na wakacje... było 6 km do kościoła. Moja babcia chodziła na nogach. Ja z nią albo z kuzynką. Babcia po drodze mówiła różaniec. Mężczyźni stali w tyle, w odświętnych ubraniach, kobiety w długich spódnicach i w chustkach na głowie. Nie było rewii mody, a kościoły były wypełnione po brzegi. Wieczorami siadałam z babcią na ganku i opowiadała mi różne rzeczy. Jak mówiła o Bogu to jej oczy były wesołe. Jej córka, a moja mama też mi przekazywała te historie. Pamiętam jako dziecko, że jeszcze w kościele były Msze Trydenckie. Kapłani mówili kazania z ambon. Boże, jak ja dziękuję że urodziłam się w tej skromnej, wiejskiej Rodzinie, gdzie wartości wiary mi wpoili."
- Barbara
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz