VII Rajd CDK

 Centrum Dialogu Kultur w WęgrowieKiedy ruszaliśmy na VII Rajd CDK, wszyscy byli pełni optymizmu. Niektórzy włożyli nawet szorty (a należało grube polary, o czym później)

.

Pierwszy przystanek - Ruchna i to co zostało z majątku hrabiowskiej rodziny Łubieńskich herbu Pomian, właścicieli Węgrowa w latach 1815-66, dobrodziejów miasta (pomoc dla pogorzelców, dotacje na nowy kościół ewangelicki, szpital na Klimowiźnie i wiele innych pozytywów). Niestety i tutaj sprawdziła się dewiza żołnierzy Armii Czerwonej: „Wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma”; w Ruchnie niestety byli. Obejrzeliśmy to, co pozostało po spaleniu dworu: część starego parku ze stawami oraz kilka imponujących budynków gospodarczych.

Obecnie Ruchna powinna być dumna ze znakomitej artystki ludowej, tkaczki Małgorzaty Pepłowskiej, wielokrotnie nagradzanej w Polsce i na świecie. Artystka stworzyła klimatyczną pracownię na ulicy Akacjowej 14.

Prezentuje w niej bogactwo kultury podlaskiej: tkaniny dwuosnowowe oraz ozdoby wykonane z różnych materiałów: sztuczne kwiaty, wycinanki z opłatka i inne, opowiadając o niej z miłością i znawstwem.

Przejeżdżamy przez Kantor Stary - cienisty dębowy las i rezerwat. Dalej szerokie pola, na niebie fantastycznie skłębione chmury, a za polami Paczuski Duże, w których zginął Otto Warpechowski, jedna z barwniejszych postaci jakie kiedykolwiek zaistniały w naszych stronach. Jeszcze stoi stara chałupa, w której seria z sowieckiej pepeszy przerwała jego krótkie, ale niezwykłe życie, a w centrum wsi pomnik projektu Mirosława Starczewskiego w kształcie wieży zamku w Liwie, który Otto ocalił w czasie wojny. Cześć Twojej pamięci, wolny duchu !

Jedziemy przez szlacheckie wsie na Zając, a tam czeka już niespodzianka - lodowata ulewa i wiatr od czoła, które to plagi znieśliśmy z godnością, biorąc przykład z naszej dzielnej jedenastolatki- Mai, której nawet łezka nie zakręciła się w oku (brawo!).

Na szczęście w Wyszkowie czekał nas ciepły kościół i takież przyjęcie ze strony proboszcza.

Ks. Wojciech Zadrożny jest nie tylko wzorowym gospodarzem, ale także znawcą historii powierzonego mu zabytku – ufundowanego w 1788 r. przez Aleksandra M. Ossolińskiego herbu Topór, kościoła pw. Podwyższenia Krzyża Św., którego tajemnice ks. proboszcz odsłonił podczas zajmującej prelekcji we wnętrzu i wokół świątyni. Wyszków żegnał nas cieplejszą aurą i kapliczką

z XVIII w. ze świętym Florianem, który litościwie wstrzymał wylewanie wody (czyt. deszczu) ze swego wiaderka.

Sowia Góra jak zwykle serwuje bajeczne widoki, lecz wrażenia estetyczne zakłóca widoczny na horyzoncie las wiatraków. Na szczęście nie widać ich z brzegu Liwca, nad którym tradycyjnie rozpaliliśmy ognisko, upiekli i zjedli co nieco, patrząc na sznury płynących z prądem kajaków.

Przez łąki do szosy i Jarnic, a w nich oglądamy „pływający kościół” - usytuowany malowniczo nad Liwcem, skryty w cieniu starych lip rosnących na równie wiekowym cmentarzyku. Mieliśmy okazję obejrzeć wnętrze świątyni stojącej najpierw w Budzieszynie, ocalonej przed zniszczeniem przez carski reżim dzięki sprytowi i ofiarności wiernych, w 1819 r. rozebranej na części i spławionej w dół Liwca aż do Jarnic, gdzie stoi do dziś.

Dziedzicom majątku- Morawskim, herbu Dąbrówka, Jarnice zawdzięczają kapliczkę z piękną figurą Matki Boskiej Niepokalanej z 1859 r. odnawianą obecnie z pietyzmem przez mieszkańców.

Dalej już tylko przejazd do Węgrowa gdzie zamykamy pętlę naszej trasy. Dziękuję bardzo: za pomoc w organizacji imprezy (Rysiek Sakowski- transport, Dorota Dejnarowicz i Elwira Adamska– reklama) a wszystkim za udział i sympatyczną, koleżeńską atmosferę. Do zobaczenia na kolejnym rajdzie - jeszcze w tym roku.

Roman Postek

Fot. Dorota Dejnarowicz

#RajdRowerowy

#Węgrów