"Warszawa, 24 lutego 1900 roku. Na stół operacyjny trafia 30-letnia pacjentka z ogromnym, ruchomym guzem w jamie brzusznej.
Chirurg, dr Antoni Leśniowski, usuwa 21-centymetrowy odcinek jelita. Zamiast typowych zmian, dostrzega coś niezwykłego: potężny obrzęk, zaczerwienienie i owrzodzenia, które nie pasują do ówczesnych podręczników. Trzy lata później, na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego, pokazuje ten preparat i jako pierwszy na świecie opisuje nieswoiste zapalenie jelit.
Dopiero 29 lat później Amerykanin, dr Crohn, opisuje podobne przypadki. Choć światowa medycyna zapamiętała głównie nazwisko z Nowego Jorku, to nasz rodak był pionierem, który wyprzedził swoją epokę o niemal trzy dekady. Dlatego w Polsce sprawiedliwie mówimy o chorobie Leśniowskiego-Crohna, oddając hołd genialnemu chirurgowi z Warszawy."
za Portal do historii
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz