4 marca 1861 roku Abraham Lincoln został 16. prezydentem Stanów Zjednoczonych Ameryki. Był pierwszym prezydentem wywodzącym się z Partii Republikańskiej. O jego zwycięstwie w wyborach, które odbyły się w listopadzie 1860 roku, zdecydowało poparcie, jakim cieszył się w stanach północnych i zachodnich. Przeciwko prezydenturze Lincolna, opowiadającego się za zniesieniem niewolnictwa, występowały stany południowe, których gospodarka – w znacznej mierze opierająca się na rolnictwie – była zbudowana na systemie pracy niewolniczej. Jeszcze przed objęciem urzędu przez nowego prezydenta siedem stanów – Południowa Karolina, Mississippi, Floryda, Alabama, Georgia, Luizjana i Teksas – ogłosiło secesję z USA. W lutym 1861 roku powołały one własny rząd z prezydentem Jeffersonem Daviesem na czele. Wiosną tego roku do utworzonych w ten sposób Skonfederowanych Stanów Ameryki (Konfederacji) dołączyły kolejne cztery stany: Wirginia, Tennessee, Arkansas i Karolina Północna. Rozłam pomiędzy poszczególnymi częściami składowymi USA doprowadził do wojny domowej – zwanej wojną secesyjną – która wybuchła w kwietniu 1861 roku. Trwała do maja 1865 roku, kiedy siły konfederackie ostatecznie skapitulowały. Jedną z ostatnich ofiar wojny był sam Lincoln, który został zamordowany 14 kwietnia 1865 roku przez aktora Johna Wilkesa Bootha, stronnika konfederatów i przeciwnika zniesienia niewolnictwa.fot. Alexander Gardner/domena publiczna
Jak Abraham Lincoln doprowadził do zniesienia niewolnictwa? 
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz