22 czerwca 1815 roku Cesarz Napoleon Bonaparte abdykował po raz drugi.

 

Bartek 

@Bartek20221998

„Składam siebie w ofierze nienawiści wrogów Francji” Zapraszam do lektury wątku!

Zanim jednak Cesarz abdykował, po klęsce pod Waterloo, wierzył że uda się jeszcze odwrócić los. Jego planem było użycie nienaruszonego korpusu Grouchy’ego a także wszystkich pozostałych francuskich sił, by następnie zaatakować i zniszczyć najpierw linie zaopatrzenia wroga a następnie pokonać jego siły. Niestety plany te nie mogły się udać, choć ich opracowywanie pokazywało, że pomimo ogromnej porażki poniesionej pod Waterloo, Napoleon Bonaparte nadal był niezwykle zdeterminowany by wygrać. 18 czerwca sto salw armatnich uczciło zwycięstwo pod Ligny, jednakże sam Cesarz w tym czasie pospiesznie udawał się Paryża.

By móc kontynuować wojnę, musiał uzyskać poparcie Ciała Prawodawczego. Początkowo planował udać się tam osobiście, jednakże ostatecznie został od tego odwiedziony, gdyż uważano że „będzie to zbyt niebezpieczne ze względu na rozgorączkowanie parlamentarzystów”. I wtedy właśnie, kiedy Napoleona zabrakło w izbie Ciała Prawodawczego, La Fayette przeprowadził swoisty „zamach stanu” ustanawiając nowe władze ministerialne, których członków wybrał spośród izby. Powstrzymać go próbował między innymi brat Napoleon Lucjan, jednakże La Fayette był niewzruszony.

Na słowa Lucjana o tym, że to zdrada, La Fayette miał odpowiedzieć „Poszliśmy za waszym bratem między piaski Afryki, na pustkowia Rosji. Kości Francuzów porozrzucane w każdej krainie są świadectwem naszej wierności”. Przed abdykacją Napoleon planował się otruć, jednakże nieskutecznie. 21 czerwca Napoleon został wezwany do Pałacu Elizejskiego. Tam został wezwany do abdykacji. Stało się to na drugi dzień, 22 czerwca 1815 roku. Napoleon kazał sporządzić dokument abdykacyjny, który brzmiał: „Francuzi! Rozpoczynając wojnę o utrzymanie niepodległości narodu, polegałem na koncentracji wysiłków i woli wszystkich, wsparciu wszystkich narodowych autorytetów. Miałem powody, by liczyć na sukces i stawiłem czoła wszystkim złożonym przeciw mnie deklaracjom mocarstw. Wygląda na to, że okoliczności zmieniły się. Składam siebie w ofierze nienawiści wrogów Francji. Moje życie polityczne jest skończone. Ogłaszam mojego syna, któremu nadaje tytuł Napoleona II, cesarzem Francuzów. Obecne ministerstwa sformują tymczasową radę rządzącą. Ze względu na godność, którą przekazuję mojemu synowi, proszę izby o bezzwłoczne ustanowienie regencji na mocy prawa. Wszyscy muszą się zjednoczyć dla ocalenia narodowego i pozostania niepodległym narodem”.Napoleon po abdykacji zaoferował swoje usługi, jako dowódcy armii, nowej radzie rządzącej. Rada jednak nie była zainteresowano jego propozycją, wobec czego Napoleon Bonaparte planował udać się do Stanów Zjednoczonych. Niestety nie udało mu się to. Już wkrótce Napoleon Bonaparte został zesłany na Wyspę Świętej Heleny, gdzie zmarł w roku 1821. Dziękuje za lekturę!