Bitwa pod Beresteczkiem

 

Historia Fotografią Pisana

@Jan34733995

CZAS NA LEKCJĘ HISTORII: 28.06.1651 r. - Powstanie Chmielnickiego: Rozpoczęła się bitwa pod Beresteczkiem, między Kozakami Bohdana Chmielnickiego, wspieranymi przez Chana Krymskiego Islam-Gireja, a wojskami Rzeczypospolitej króla Jana Kazimierza.

Jedna z największych bitew lądowych XVII wieku. Ważą się losy Rzeczpospolitej. Od początku powstania w 1648 r. większość starć armii polskiej z siłami Chmielnickiego kończyła się sukcesem połączonych sił kozacko-tatarskich. Z tego powodu morale wojska było niskie.

Zmianę sytuacji mogło przynieść tylko zdecydowane zwycięstwo Rzeczpospolitej w toczącej się wojnie domowej. Trudna sytuacja polityczna spowodowała, że sejm zgodził się na zwołanie pospolitego ruszenia oraz zaciągnięcie większej ilości wojska na kampanię 1651 r.

Na czele wojsk Rzeczpospolitej, liczących około 80 000 ludzi, stanął osobiście król Jan II Kazimierz. Do starcia doszło pod Beresteczkiem na Wołyniu.

W trzydniowej bitwie Polacy i Litwini, pokonali około 100 000 armię kozacko-tatarską, dowodzoną przez Bohdana Chmielnickiego i wspierającego go chana Islam Gireja. Decydującym momentem batalii był atak polski na znajdujących się w centrum Tatarów.

Po ich ucieczce, na polu walki pozostały tylko oddziały kozackie, które schroniły się do taboru. Broniły się tam do 10 lipca. Stanisław Lanckoroński, wykorzystując panikę powstałą w obleganym obozie, wydał rozkaz ataku.

Wojska zaporoskie zostały zdziesiątkowane, a w zajętym taborze odzyskano zrabowane przez Kozaków dobra. Innowacja w tej bitwie było ustawienie wojsk Rzeczypospolitej na wzór zachodnioeuropejski, który zakładał wsparcie jazdy przez piechotę i artylerię.

W batalii wyróżnił się sam król Jan Kazimierz. Zwycięstwo nie zostało w pełni wykorzystane,z powodu odmowy przez pospolite ruszenie dalszego udziału w wojnie. Nie mając sił oraz poparcia,król doprowadził do zawarcia korzystnej dla Rzeczpospolitej ugody z Kozakami w Białej Cerkwi.