Parowiec " Bałtyk"

 WISŁA RZEKA I DORZECZE

 

Stanisław Całczyński 

W załodze parowca " Bałtyk"

M.P.S. " Zawzięty" na przymusowym postoju

Wyjście z portu Czerniakowskiego

I znów powtórka z rozrywki ,przymusowy postój i czekanie na wodę.w tej chwili jest na bulwarach 7 cm. a przy 20 cm jeszcze wychodziłem z portu, częściowo na silniku ,częściowo na pych .Jest jednak i dobra strona ,czas na odłożone pracę na statku o których się nie myślało w czasie pływania oraz na inne hobby- emerytura ,luz i bez parcia.

I jeszcze trochę historii o stanach wody na Wiśle ponad pół wieku temu. W czasie mojej pracy na parowcu " Bałtyk" na początku lat 70- tych zabieraliśmy pasażerów z Dworca Wodnego pod mostem Poniatowskim na rejsy do Gdańska lub Elbląga z postojami w większych miastach.

Jednak zdarzało się czasem że dowozili nam pasażerów do Płocka bo nie mogliśmy pokonać odcinka Płock -Warszawa w rejsach powrotnych lub jego pokonanie było możliwe ale zabierało zbyt dużo czasu ( praca na przemiałach ) a następny turnus już czekał

Szlak wtedy był lepiej oznaczony , pracowały pogłębiarki no i byli ludzie którzy znali się na wodzie ( nie mylić z tzw. obecnym " czytaniem rzeki " z pokładu pychówki lub innej jednostki o zanurzeniu do 20 cm)

Pamiętam kpt.Jankowskiego jak osobiście sondował wodę aby znaleźć przejście przez przemiał lub jak załoga " Żubra" rozpięła zestaw pchany pod Nieszawą i sama oznaczyła przejście przez piaski a nam " Bałtykiem" udało się tym wytyczonym szlakiem przepłynąć.

" Bałtyk" miał prawie 80 cm.zanurzenia i przy niskich stanach wody zdarzało się nam przycierać dnem o piasek co wprowadzało zamieszanie wśród tańczących na parkiecie pasażerów i uwagi " jak oni pływają" .Ale to już minęło i " se ne wrati"