ps. "Jędruś"
urodził się 10 października 1933 r. W czasie niemieckiej okupacji wraz z rodziną trafił do Warszawy. Tam został harcerzem Szarych Szeregów w grupie Zawiszaków.
W czasie powstania został łącznikiem i sanitariuszem punktu opatrunkowego przy ulicy Mickiewicza 20 na Żoliborzu. Zbierał informacje o rannych i zabitych, przy których znajdowała się bezcenna dla powstańców broń. Zajmował się transportem i sterylizacją opatrunków, zwijaniem bandaży, noszeniem wody i rozprowadzaniem powstańczej "bibuły".
W czasie walk roznosił butelki z benzyną, informował o zbliżającym się nieprzyjacielu. Obserwował także ruchy kolejowych transportów wojskowych w okolicach dworca gdańskiego. W wolnych chwilach grał na harmonijce, śpiewał piosenki rannym powstańcom i cywilom.
29 września 1944 r. w godzinach przedpołudniowych w trakcie ewakuacji ludności cywilnej Żoliborza został ciężko ranny odłamkiem pocisku czołgowego wystrzelonego z okolic Cytadeli w kierunku Placu Inwalidów i ulicy Mickiewicza.
11-letni powstaniec zmarł po kilku godzinach niesiony na rękach ojca podczas konwojowania przez Niemców ludności cywilnej na Wolę. Pochowany spoczywa w kwaterze Batalionu “Zośka “i “Parasol” na Cmentarzu na Powązkach.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz