urodziła się na warszawskiej Woli. We wrześniu 1939 r. jako harcerka pełniła służbę pomocniczą na Dworcu Głównym. W sierpniu 1942 wstąpiła do Szarych Szeregów.
W czasie Powstania Warszawskiego służyła m. in. w sztabie zgrupowania „Radosław”, jako łączniczka batalionu „Parasol”. Brała udział w działaniach likwidacyjnych, których celem byli prominentni niemieccy zbrodniarze – akcjach „Weffels”, „Koppe” i „Braun”, a także słynnej Akcji „Kutschera” – uderzeniu wymierzonym w sadystycznego dowódcę SS i Policji na dystrykt warszawski. Wspominając zamach na „kata Warszawy”, powiedziała:
– „Stałyśmy w różnych miejscach po dwadzieścia minut i krócej, chodziło o to, żeby nie przebywać dłużej w jednym miejscu, żeby zmieniać swoje dyżury tak, aby ktoś obserwując nie widział, że ja odchodzę, a koleżanka przychodzi (…). Starałam się zmieniać wygląd zewnętrzny poprzez zmianę odzienia, co nie było łatwe, bo to przecież była zima. Trzeba było skądś pożyczyć, wymienić czapkę, żeby była inna, z paltem było trudniej”.
Przedsięwzięcie należało do szczególnie trudnych i ryzykowanych, ponieważ prowadzono je w tzw. dzielnicy policyjnej, gdzie zlokalizowane były najważniejsze placówki okupacyjnych służb. W okolicy mieszkali też sami Niemcy.
Dwukrotnie odznaczono ją Krzyżem Walecznych, Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Partyzanckim, a także Krzyżami: Kawalerskim, Oficerskim i Komandorskim Orderu Polonia Restituta.
Dziś mija 10. rocznica śmierci „Kamy”.
Na ikonicznym zdjęciu – żołnierze batalionu „Parasol” po wyjściu z kanału przy ul. Wareckiej.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz