Sophia Loren przyszła na świat 20 września 1934 roku w Rzymie. Jej ojciec Riccarda Scicolone oświadczył matce Romildy Villani, że co prawda da dziecku swoje nazwisko, ale żenić się nie zamierza. Tym samym skazał Romildę i małą Sofię na społeczny ostracyzm. W ówczesnych Włoszech samotna matka z dzieckiem była naznaczona. Wkrótce jej matka zaszła drugi raz w ciążę i urodziła drugą córkę Annę Marie. Ojciec po jej narodzinach ich opuścił i związał się z inną kobietą, którą później poślubił. Wybuch II wojny światowej pogorszył ich sytuację diametralnie, młoda Sofia była bardzo chuda, niedożywiona i wysoka a rówieśnicy nazywali ją „Wykałaczką”.
Gdy Sofia podrosła i nabrała kobiecych kształtów, matka w jej rozkwitającej urodzie zaczęła upatrywać sposobu na wydobycie się z biedy. Zgłosiła 15-letnią Sofię do konkursu piękności. Dziewczyna zajęła drugie miejsce i otrzymała nagrodę pieniężną. Wraz z matką zdecydowały, że fundusze należy przeznaczyć na wyjazd do Rzymu. Szybko okazało się, że trudno o lepszą inwestycję.
Małe role nie był wystarczające by utrzymać się w Rzymie, dlatego Sofia nadal brała udział w konkursach piękności, na jednym z nich dostrzegł ją producent Carlo Ponti. Po ogłoszeniu wyników została przez niego zaproszona na spacer, młoda dziewczyna zgodziła się, ten spacer odmienił jej życie i ukształtował karierę. W biurze Carlo Ponti myśląc nad zmianą tożsamości młodej aktorki, spojrzał na wiszący w jego gabinecie plakat, na którym widniała włoska aktorka Marta Toren. Zmienił jedną literę nazwiska i zdecydował się na bardziej jego zdaniem wyszukaną pisownię imienia. Tak narodziła się Sophia Loren. Szybko okazało się, że Ponti miał rację, słuchając swojego instynktu. Po kilku epizodycznych rólkach Sophia Loren wystąpiła w „Złocie Neapolu” w reżyserii Vittoria De Siki. Sophia Loren udowodniła, że znakomicie sprawdza się w rolach komediowych, a jej uroda szybko zapewniła jej etykietkę seksbomby, do której wzdychali Włosi od Mediolanu po Palermo. Ale prawdziwe uznanie miał jej przynieść udział w będącym adaptacją powieści Alberta Moravii dramacie „Matka i córka”. Loren, która podczas zdjęć miała zaledwie 26 lat, wcieliła się w rolę kobiety, która wraz nastoletnią córką musi stawić czoła koszmarowi wojny. To, że aktorka z autopsji znała zarówno strach przed wojskami, jak i biedę, w połączeniu z jej wielkim talentem sprawiło, że dała genialny popis swoich możliwości. Jej występ doceniła Amerykańska Akademia Filmowa i Sophia Loren za rolę Cesiry w „Matce i córce” została uhonorowana Oscarem w 1962roku. Otrzymała tę nagrodę jako druga Włoszka w historii i pierwsza aktorka występująca w filmie nieanglojęzycznym. W 1991 roku otrzymała Oscara honorowego za całokształt twórczości. Była dwukrotnie żoną reżysera Carla Pontiego 17.09.1957 - 1962, (małżeństwo anulowano) i od 09.04.1966 do jego śmierci.
Gdy Sofia podrosła i nabrała kobiecych kształtów, matka w jej rozkwitającej urodzie zaczęła upatrywać sposobu na wydobycie się z biedy. Zgłosiła 15-letnią Sofię do konkursu piękności. Dziewczyna zajęła drugie miejsce i otrzymała nagrodę pieniężną. Wraz z matką zdecydowały, że fundusze należy przeznaczyć na wyjazd do Rzymu. Szybko okazało się, że trudno o lepszą inwestycję.
Małe role nie był wystarczające by utrzymać się w Rzymie, dlatego Sofia nadal brała udział w konkursach piękności, na jednym z nich dostrzegł ją producent Carlo Ponti. Po ogłoszeniu wyników została przez niego zaproszona na spacer, młoda dziewczyna zgodziła się, ten spacer odmienił jej życie i ukształtował karierę. W biurze Carlo Ponti myśląc nad zmianą tożsamości młodej aktorki, spojrzał na wiszący w jego gabinecie plakat, na którym widniała włoska aktorka Marta Toren. Zmienił jedną literę nazwiska i zdecydował się na bardziej jego zdaniem wyszukaną pisownię imienia. Tak narodziła się Sophia Loren. Szybko okazało się, że Ponti miał rację, słuchając swojego instynktu. Po kilku epizodycznych rólkach Sophia Loren wystąpiła w „Złocie Neapolu” w reżyserii Vittoria De Siki. Sophia Loren udowodniła, że znakomicie sprawdza się w rolach komediowych, a jej uroda szybko zapewniła jej etykietkę seksbomby, do której wzdychali Włosi od Mediolanu po Palermo. Ale prawdziwe uznanie miał jej przynieść udział w będącym adaptacją powieści Alberta Moravii dramacie „Matka i córka”. Loren, która podczas zdjęć miała zaledwie 26 lat, wcieliła się w rolę kobiety, która wraz nastoletnią córką musi stawić czoła koszmarowi wojny. To, że aktorka z autopsji znała zarówno strach przed wojskami, jak i biedę, w połączeniu z jej wielkim talentem sprawiło, że dała genialny popis swoich możliwości. Jej występ doceniła Amerykańska Akademia Filmowa i Sophia Loren za rolę Cesiry w „Matce i córce” została uhonorowana Oscarem w 1962roku. Otrzymała tę nagrodę jako druga Włoszka w historii i pierwsza aktorka występująca w filmie nieanglojęzycznym. W 1991 roku otrzymała Oscara honorowego za całokształt twórczości. Była dwukrotnie żoną reżysera Carla Pontiego 17.09.1957 - 1962, (małżeństwo anulowano) i od 09.04.1966 do jego śmierci.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz