14.03.1915 r.
I wojna światowa: ścigany od czasu bitwy pod Falklandami 8 grudnia 1914 roku niemiecki krążownik SMS „Dresden” został przechwycony przez krążowniki brytyjskie i zmuszony do samozatopienia koło chilijskiego archipelagu Juan Fernández.
SMS Dresden był niemieckim krążownikiem lekkim z czasu I wojny światowej. Stępka pod tę jednostkę została położona w 1906 r., wodowanie nastąpiło w 1907 r., a wejście do służby w Kaiserliche Marine – w 1908 roku. Wyporność okrętu w chwili wodowania wynosiła ok. 4.300 ton, długość – 118,3 m, przy 13,5 metrach szerokości. Prędkość maksymalna dochodziła do ok. 24 węzłów. Uzbrojenie pokładowe składało się z 10 dział kal. 105 mm, 8 dział kal. 52 mm oraz dwóch wyrzutni torpedowych kal. 450 mm.
SMS Dresden był jednostką wiodącą klasy krążowników o tej samej nazwie, składającej się w sumie z dwóch okrętów. SMS Dresden został zbudowany w stoczni Blohm und Voss w Hamburgu. W chwili wejścia do służby był jednostką nowoczesną, o wysokiej prędkości maksymalnej, bardzo zwrotną i o dobrej dzielności morskiej, posiadającą również niezłe uzbrojenie. Przed 1914 r. jednostka uczestniczyła w licznych rejsach kurtuazyjnych, reprezentując niemiecką banderę. W chwili wybuchu I wojny światowej, jednostka znajdowała się południowym Atlantyki, a jakiekolwiek próby jej przedarcia się do portów macierzystych byłyby skazane na porażkę. Stąd też SMS Dresden skierował się na Pacyfik, w poszukiwaniu alianckich statków handlowych, a później dołączył do Eskadry Wschodnioazjatyckiej adm. von Spee. Wraz z nią stoczył zwycięską bitwę pod Coronelem w listopadzie 1914 roku. Miesiąc później SMS Dresden wziął udział w składzie tej samej eskadry w bitwie koło Falklandów, którą przetrwał - jako jedyny z niemieckich okrętów. Został samozatopiony przez załogę w marcu 1915 roku u wybrzeży Wyspy Robinsona na Oceanie Spokojnym.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz