Hieronim Krasoń

 8 grudnia 1900 roku w Charzewicach (obecnie dzielnica Stalowej Woli) urodził się Hieronim Krasoń (zdjęcie) lekarz rozwadowskiej placówki Armii Krajowej, chirurg, ginekolog, założyciel Ambulatorium Kolejowego w Rozwadowie, kierownik wydziału zdrowia Prezydium Rady Miejskiej

Był absolwentem rozwadowskiej szkoły powszechnej i niżańskiego gimnazjum. W czasie studiów wstąpił w szeregi obrońców Lwowa. W roku 1931 podjął pracę w krakowskim szpitalu świętego Łazarza. Rok później podjął pracę w założonym przez siebie Ambulatorium Kolejowym w Rozwadowie. Przez wiele lat był jedynym tego typu specjalistą w okolucach Stalowej Woli. Po rozpoczęciu wojny obronnej w roku 1939 wstąpił do wojska. Walczył w okolicach Sandomierza i Lublina. Po upadku wojny obronnej wrócił do Rozwadowa, gdzie kontynuował pracę jako lekarz kolejowy. Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że z okolic Lublina do Rozwadowa przyszedł pieszo. Przed utratą wolności uratowała go znajomość języka niemieckiego. To dzięki temu Niemcy narzucili mu obowiązek leczenia , tak niemieckich, ale i polskich pracowników kolei.

Był oddanym lekarzem. W swojej pracy skupiał się na misji. Mimo, iż był członkiem Armii Krajowej nie odmawiał pomocy żołnierzom innych ugrupowań.

Tak sam opowiadał o akcji ratowania jednego z żołnierzy-Stanisława Szumlewicza rannego podczas napadu Gestapo na siedzibę rozwadowskiego AK w dniu 18 maja 1944 roku:

""Pod groźbą użycia broni rozkazali mi ratować rannego, tak, aby mógł mówić. Tymczasem partyzant był w stanie agonalnym. Ja także należałem do AK, nie byłem jednak w stanie uratować życia Szumielewiczowi. Był śmiertelnie postrzelony w brzuch. Podałem silną dawkę morfiny, taką, że uśmierzyła ból, a jednocześnie sprawiła, że zraniony nie mógł zeznawać. Nie wiem, gdzie gestapowcy zawieźli partyzanta. Pewnie go dobili, chcąc wymusić zeznania i gdzieś zakopali...".

Okres powojenny to w historii doktora Hieronima Krasonia seria szykan i aresztowań ze strony komunistów. Aresztowany przez UB został odbity na rozwadowskiej stacji kolejowej przez swoiich dawnych kompanów z AK.

W roku 1960 objął stanowisko dyrektora Szpitala Kolejowego w Rozwadowie. Zmarł 6 stycznia 1988 roku.

Boguś