"Piszecie do mnie w listach", że dobrze byłoby opowiedzieć trochę o symbolice domowego progu.
Spójrzcie zatem na masywny próg, przy którym (lata 30te ubiegłego wieku), gdzieś na Wołyniu, spotykamy miejscowych gospodarzy. To miejsce symbolicznie ambiwalentne, mediacyjne. Oddziela świat znany od niebezpiecznej strefy zewnętrznej. Jako swego rodzaju granica, mógł stać się przestrzenią bytowania istot demonicznych. Jeżeli ktoś chciał w sposób magiczny zaszkodzić domowi to pod progiem umieszczał przedmioty takie jak: fragment trumiennej deski, kości, włosy bądź grobową ziemię.
Dawniej było to także miejsce gdzie chowano dzieci, które urodziły się martwe.
W ramach rodzinnej obrzędowości to właśnie na progu wprowadzano do rodziny nowo narodzone dziecko, żegnano młodych wyjeżdżających do ślubu oraz witano po przyjeździe z kościoła.
Kiedy ktoś umierał ustawiano łóżko głową w stronę progu aby skrócić męki konającego. A wynosząc trumnę nie zapominano kilkukrotnie zastukać nią o próg, aby dusza zmarłego nie myślała czasem o powrocie.
Gdzieniegdzie uważano, że kobiety ciężarne nie powinny rąbać drewna na progu ponieważ dziecko mogłoby mieć zajęczą wargę.
Codziennie rano, przekraczając po raz pierwszy próg odmawiano krótką modlitwę.
Do dzisiaj pozostały zwyczaje takie jak przenoszenie panny młodej przez próg domu oraz umowny zakaz witania i żegnania się przez próg.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz