Czesław Lang kolarz torowy i szosowy, wicemistrz olimpijski oraz dwukrotny medalista szosowych mistrzostw świata. Po zakończeniu kariery sportowej działacz sportowy oraz organizator Tour de Pologne UCI World Tour, Tour de Pologne Amatorów, Skandia Maraton Lang Team oraz Tauron Lang Team Race
W karierze kolarza – amatora, którą zakończył startem olimpijskim w Moskwie był: 9-krotnym mistrzem Polski- w wyścigu górskim (1980), szosowym druż. (1977, 1979-1981), torowym na 4 km druż. (1979, 1980), 4 km ind. (1974) i wyścigu długodyst. 50 km (1981); 7-krotnym wicemistrzem kraju: w jeździe na czas (1975-1977, 1981), w jeździe dwójkami (1980) i na 4 km ind. (1975, 1976) i 2-krotnym brązowym medalistą MP na 4 km ind. (1977, 1979). W najlepszym dla siebie sezonie (1980) wygrał Tour de Pologne; 4-krotny uczestnik Wyścigu Pokoju (1977, 1978, 1979, 1981) – bez większych sukcesów; zdobywca dwóch medali MŚ w wyścigu szosowym na 100 km: brązowego (1977) w wenezuelskiej La Fria (wraz z T. Mytnikiem, M. Nowickim i S. Szozdą) i srebrnego (1979) w Valkenburgu (wraz z J. Jankiewiczem, S. Ciekańskim i W. Pluteckim). Finalista torowych MŚ 1975 w Liege: 5. msc (4 km druż.) i 5. msc (4 km ind.). Ważniejsze sukcesy w wyścigach zagranicznych: Dookoła Nadrenii 1977-2., Ruban Graniter Breton 1978-3., 1979-3., Tour du Vaucluse 1979-1., Settimana Bergamasca 1980-1., Tour de Loir et Cher 1981-4.
Najlepszy kolarz szosowy w klasyfikacji PZKol i Challenge „PS” 1980; w tym samym roku w plebiscycie czytelników „PS” zajął 4 m. Przechodzi do historii nie tylko jako srebrny medalista olimpijski w wyścigu indywidualnym, ale także jako pierwszy po II wojnie światowej kolarz zawodowy. Otrzymał licencję profesjonalisty z PZKol z nr 01/82 i jeździł w grupach zawodowych: GIS-OLMO (1982-1983), Carrera (1984-1985), Del Tongo-Colnago (1986-1988) i Malvor-Sidi-Colnago (1989). „Cezare” (tak nazywano go w peletonie profi) nie odniósł wprawdzie wielkich sukcesów (17 m. w Giro d’ Italia 1982, zwycięstwo w prologu Tirreno-Adriatico 1983), ale był pierwszym i jego rekonesans oraz doświadczenie miały kolosalny wpływ na losy naszych następnych zawodowców (Piasecki, Halupczok, Jaskuła), którzy odnieśli już sporo spektakularnych sukcesów. Mistrz Sportu odznaczony m. in. trzykrotnie srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe i Krzyżem Kawalerskim OOP.
*1976 Montreal: kolarstwo torowe, 4000 m druż. (na dochodzenie) – w elim. Polacy uzyskali piąty wynik na 17 start. zesp. z czasem 4.27.21; w ćwierćfin. przegrali z W. Brytanią w czasie 4.27.13 (W. Brytania -4.23.78), odp. z konk. zajmując miejsca 5-8 (zw. RFN – 4.21.06). Partnerami w drużynie byli: J. Jankiewicz, K. Sujka i Z. Szczepkowski.
*1980 Moskwa: kolarstwo szosowe, wyścig ze startu wspólnego (189 km) – 2. na 115 start. z czasem 4:51.26,9 (zw. S. Suchoruczenkow ZSRR – 4:48.28,9), zdobywając srebrny medal; szosa druż. (101 km) – 4. na 23 start. zesp. z czasem 2:04.13,8 (zw. ZSRR – 2:01.21,7). Partnerami w drużynie byli: S. Ciekański, J. Jankiewicz i W. Plutecki.
*1980 Moskwa: kolarstwo szosowe, wyścig ze startu wspólnego (189 km) – 2. na 115 start. z czasem 4:51.26,9 (zw. S. Suchoruczenkow ZSRR – 4:48.28,9), zdobywając srebrny medal; szosa druż. (101 km) – 4. na 23 start. zesp. z czasem 2:04.13,8 (zw. ZSRR – 2:01.21,7). Partnerami w drużynie byli: S. Ciekański, J. Jankiewicz i W. Plutecki.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz