Przed rokiem 1400 słowa angielskie brzmiały zupełnie inaczej niż dziś.

 

Colin Gorrie

@colingorrie

The Black Death didn't just kill half of London's population. It ended up transforming the English language itself. Rural migrants flooded the half-empty city — and unleashed the most dramatic linguistic revolution in history. Here's how it unfolded...

Czarna śmierć nie zabiła tylko połowy populacji Londynu. W efekcie doszło do transformacji samego języka angielskiego. Migranci ze wsi zalali wpół puste miasto i wywołali najbardziej spektakularną rewolucję językową w historii. Oto jak to się wydarzyło... Przed rokiem 1400 słowa angielskie brzmiały zupełnie inaczej niż dziś. - „Mysz” wymawiano jak „łoś” - „Czas” jak „zespół” - „Dom” jak „hoose” Zmiana ta była tak drastyczna, że ​​wyznaczyła granicę między średniowiecznym a nowożytnym językiem angielskim. Ale co spowodowało tę ogromną zmianę?

Nadeszła Czarna Śmierć — niszczycielska dżuma, która w latach 1348–1350 uśmierciła aż połowę populacji Anglii. Liczba ludności Londynu spadła ze 100 000 do zaledwie 50 000. Miasto rozpaczliwie potrzebowało pracowników, a wiejscy migranci widzieli szansę w zniszczonej stolicy.

W latach 1350–1500 populacja Londynu podwoiła się. Przybysze z Midlands i East Anglia napływali tłumnie. Wielu z nich było ambitnymi kupcami i rzemieślnikami, pragnącymi piąć się po szczeblach drabiny społecznej w skomplikowanej hierarchii miejskiej Londynu. Ich droga do sukcesu zależała od sposobu mówienia.Weźmy na przykład słowo „name” — w wymowie wiejskiej samogłoska była podobna do hiszpańskiego „a” (jak w słowie „taco”).

Jednak londyńczycy wymawiali to słowo przez „a”, którego Amerykanie używają w słowie „hat”. Nowo przybyli próbowali się dopasować i jeszcze bardziej wyolbrzymili tę zmianę, co ostatecznie doprowadziło do powstania współczesnej „nazwy”.

Niektórzy uważają, że wpływ języka francuskiego również odegrał pewną rolę. Język angielski niedawno zastąpił francuski jako język klasy wyższej, jednak wymowa „podobna do francuskiej” nadal cieszyła się prestiżem. Ambitni mówcy mogli preferować dźwięki bardziej wyrafinowane lub kontynentalne.

Kiedy tysiące mówców wprowadziło te drobne zmiany, rozpoczęła się reakcja łańcuchowa. Gdy jeden dźwięk zmieniał swoje położenie, inne zmieniały się, aby zachować przejrzystość. Samogłoski zmieniały się według symetrycznych wzorców — niczym kostki domina układające się po kolei, z których każda uruchamiała następną...

Około roku 1700 transformacja była już zakończona. Ta „Wielka Zmiana Samogłosek” miała: - Zmieniono sposób wymowy angielskich samogłosek - Stworzono niezgodność między pisownią a dźwiękiem - Położył podwaliny pod współczesny język angielski Jednak nie wszyscy zgadzają się co do przyczyny tych drastycznych zmian...

2

Nie wszyscy sądzą, że czynniki społeczne mogą wyjaśnić te zmiany. Wielu twierdzi, że języki ewoluują naturalnie poprzez mechanizmy wewnętrzne – dźwięki zmieniają się, aby zachować równowagę w całym systemie. Podobne zmiany miały miejsce w innych językach, bez wstrząsów społecznych i migracji.

2:

Aby rozwinąć się społecznie, przybysze chcieli brzmieć jak londyńczycy, a nie jak prowincjonalni outsiderzy. Jednak w swojej chęci przyjęcia prestiżowych wzorców wypowiedzi często przesadzali. Językoznawcy nazywają to „hiperadaptacją” — tendencją do przesadnego wyrażania się w mowie osób o wysokim statusie społecznym.

2