882 Gruziński Batalion Piechoty

 

Historia Fotografią Pisana

@Jan34733995

LEKCJA HISTORII: Chłopaki z 822 Gruzińskiego Batalionu Piechoty (Georgische Infanterie Bataillon 822): Batalion sformowany w czerwcu 1943 w Kruszynie koło Radomia. Nosił dumne imię „Królowej Tamary”, a szefował mu kapitan Klaus Breitner.

Bitwa pod Kurskiem. Niemcy dostają potężny łomot od Sowietów. Trzeba znaleźć winnych... I się znaleźli! Niegermańskie bataliony, biorące udział w bitwie. Na kogoś winę trzeba przecież zwalić. 822 Gruziński Batalion Piechoty zostaje odwołany z frontu wschodniego.

Gruzini rozkazem wylądowali na wyspie Texel - idyllicznej wyspie, wysuniętej najdalej na zachód spośród Wysp Zachodniofryzyjskich. Przez cały okres wojny działania wojenne omijały wyspę, będącą cichym zakątkiem w pogrążonej w terrorze wojny Europie. Żyć nie umierać!

Ośmiuset chłopa myślało, że tu właśnie spokojnie doczeka końca wojny. Nic bardziej mylnego... Po otrzymaniu wiadomości, że Niemcy planują przenieść elementy batalionu na kontynent w celu wsparcia obrony przed nacierającymi aliantami, Gruzini rozpoczęli przygotowania do buntu.

Nawiązali kontakt z holenderskim podziemiem - zdawali sobie sprawę, że wojna przez Niemców jest przegrana i jeśli chcą mieć choć cień szansy na przeżycie po powrocie do ZSRR po wojnie, to muszą pokazać się nadciągającym aliantom jako sojusznicy, a nie jako wrogowie.

W nocy 5/6.04.1945 r. grupa Gruzinów pod dowództwem por. Szałwy Łoładze wkroczyła skrycie do kwater zajmowanych przez Niemców. Gruzini bagnetami zabili 246 śpiących Niemców. Z ataku uratował się Klaus Breitner, który w tym czasie przebywał u swej kochanki w wiosce Den Burg.

Natychmiast po tym zdarzeniu na całej wyspie wybuchły walki pomiędzy Gruzinami i Niemcami. Gruzini szybko opanowali całą wyspę z wyjątkiem dwóch ufortyfikowanych stanowisk artylerii nadbrzeżnej, gdzie schroniły się niedobitki Niemców służących w gruzińskim batalionie.

Gruzini liczyli na pomoc aliantów. Przeliczyli się. Zamiast aliantów, na wyspę wkroczył 163 Morski Pułk Ochrony Kriegsmarine. Przewaga Niemców była miażdżąca. Walki trwały 5 tygodni - do 20.05.1945 r., a więc już po kapitulacji III Rzeszy. Gruzini bronili się dzielnie.

Lecz przegrali - poległo 565 Gruzinów, większość zginęła w walkach, część została rozstrzelana przez Niemców. Straty poniosła także holenderska ludność cywilna, zginęło 117 osób. Wyspa została zrujnowana. Gruzińskie niedobitki skryły się w latarni morskiej.

Ogółem z bitwy ocalało 230 Gruzinów którzy bronili się na wybrzeżu. Poddali się oni oddziałom kanadyjskim, które wkroczyły na wyspę 20.05.1945 r., przerywając ostatnią bitwę II wojny światowej. Lecz co teraz zrobić z Gruzinami? Walczyli dzielnie przeciw Niemcom...

I tu wchodzi prawo - a dokładnie tajny aneks między aliantami. Wszystkich obywateli ZSRR walczących po niewłaściwej stronie - należy odesłać do ZSRR! Dura lex, sed lex! Gruzini zostali przekazani przedstawicielom Armii Czerwonej.

Owi przedstawiciele mieli rozkaz- Gruzinów natychmiast rozstrzelać! Czemu do tego nie doszło? Nie wiem. W każdym razie - wylądowali oni, razem ze swoimi rodzinami, w łagrach. A po śmierci Stalina - bardzo szybko zostali zrehabilitowani, co było rzadkością. Mogli wrócić do domów.

A na wyspie Texel - do dziś cmentarz z doczesnymi szczątkami poległych, dzielnych Gruzinów, otoczony jest czcią i pietyzmem. I bardzo często powiewa nad nimi flaga niepodległej Gruzji... Bo Gruzini o grobach swoich Rodaków pamiętają!