Serce cywilizacji minojskiej

 Tajemnice Krety

  · 

Eva Cook 

Widok z lotu ptaka na ruiny Pałacu w Knossos (1900–1350 p.n.e.)

Z góry ruiny Pałacu w Knossos ukazują rozległy, labiryntowy kompleks – miasto w pałacu, kulturalne i polityczne centrum cywilizacji minojskiej, najstarszego znanego rozwiniętego społeczeństwa w Europie.

Ten rozległy cud architektury na Krecie, datowany na lata 1900–1350 p.n.e., niegdyś obejmował ponad 1000 połączonych ze sobą pomieszczeń, eleganckie dziedzińce z kolumnami, barwne freski, magazyny i zaawansowaną infrastrukturę, w tym systemy odwodnienia i świetliki wyprzedzające swoje czasy. Jego skala i wyrafinowanie sugerują scentralizowaną administrację, prawdopodobnie rządzoną przez kapłana-króla lub elitę pałacową.

Kojarzony z mitem Labiryntu i Minotaura, Knossos stał się potężnym symbolem splatania się mitu i archeologii. Pałac został odkopany i odrestaurowany, co wzbudziło kontrowersje, przez Sir Arthura Evansa na początku XX wieku. Odkryto wówczas żywe malowidła ścienne, takie jak „Książę Lilii” i sceny ze skokami byka, które do dziś urzekają współczesnych widzów.

Z lotu ptaka Knossos jawi się jako ruina i relikt – pęknięte lustro niegdyś kwitnącej cywilizacji, która ukształtowała wczesny świat śródziemnomorski