Dokument dotyczył statusu ludności polskiej z byłego zaboru rosyjskiego.
Na jego mocy, aby uzyskać obywatelstwo polskie po odzyskaniu niepodległości przez II RP ludność ta musiała wykazać się osiedleniem na terytorium byłego Cesarstwa Rosyjskiego, które po I wojnie światowej przypadło Polsce.
Ustawa była dość nieprecyzyjna, gdyż w jednym z punktów zapisano, iż "pod pojęciem osiedlenia nie należy rozumieć faktycznego, chociażby długotrwałego zamieszkiwania na danym terytorium, a rodzaj więzi publicznoprawnej, łączącej jednostkę z danym terytorium" Zaś w innym punkcie, odnoszącym się do mieszkańców byłego Królestwa Polskiego zapisano, że w rozumieniu tej ustawy, a więc z mocy prawa będącego obywatelem polskim, uważano każdego kto był zapisany lub w czasie istnienia Królestwa miał prawo być zapisany, do ksiąg stałej ludnośći Królestwa Polskiego.
Grafika; zabór rosyjski w 1821; Królestwo Polskie i ziemie zabrane na tle granic Rzeczypospolitej z 1772 roku.
Dziękujemy za przeczytanie tego postu.
Możesz nas wesprzeć kwotą 5 złotych lub tylko złotówką na
https://suppi.pl/https-wwwfacebookcom-historiapolskidzienpodniu
Wpłat można też dokonywać na numer konta
42 1940 1076 5881 9071 0000 0000
Będzie nam bardzo miło.
Administracja strony nie odpowiada za treść zamieszczanych komentarzy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz