Bolesław Jerzy Roja (64 lata) Generał Dywizji Wojska Polskiego.

Generałowie Niepodległej (20)

Virtuti Militari, Krzyż Walecznych – czterokrotnie.

Ukończył szkołę kadetów w Wiedniu, podporucznik w 1899. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich, dowódca 4 pułku piechoty. Po upadku Austrii przejął z rąk Austriaków Komendę Wojskową w Krakowie. Od 1919 dowodził dywizją piechoty oraz grupą operacyjną na froncie litewsko-białoruskim. Dokonał zajęcia Mińska Litewskiego. Od sierpnia 1919 dowódca Okręgu Generalnego “Kielce”, w marcu 1920 dowódca Okręgu Generalnego “Pomorze”. W sierpniu 1920 dowodził grupą operacyjną (tzw. nadnarwiańską) na froncie północnym, a następnie 2 Armią.

Miał lewicowe wizje polityczne i wojskowe, nazywany był ”czerwonym generałem”. W 1922 został przeniesiony na własną prośbę w stan spoczynku.Ostro krytykował Piłsudskiego i sanację. W 1928 został wybrany do Sejmu RP i pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Wojskowej. Złożył mandat poselski w 1929. W 1930 atakował Piłsudskiego w liście otwartym, wystosowanym z okazji zjazdu legionistów. Po zjednoczeniu ruchu ludowego (1931) sympatyzował ze Stronnictwem Ludowym.

W chwili wybuchu II wojny światowej ciężko chorował, później włączył się w podziemną działalność Polskiego Czerwonego Krzyża.
W marcu 1940 aresztowany przez Niemców; więziony i torturowany najpierw na Pawiaku, następnie przewieziony do KL Sachsenhausen, gdzie 27.05.1940 został zamordowany