24 stycznia 1705 w Andrii k. Bari (południowe Włochy) urodził się Carlo Maria Michelangelo Nicola Broschi, znany głównie pod swoim scenicznym pseuronimem: Farinelli. Uznawany za jednego z najlepszych i najsłynniejszych śpiewaków w historii opery.
Farinelli był kastratem, co oznacza, że jego jądra zostały usunięte przed okresem dojrzewania. Taki zabieg powodował, że krtań śpiewaka pozostawała mniejsza - zbliżona do dziecięcej - fałdy głosowe (zwane strunami) zachowywały większą elastyczność, a żebra rosły dłuższe, co zapewniało większą pojemność płuc.
Kastraci dysponowali szerszą niż dorośli mężczyźni skalą głosu, co umożliwiało im śpiewanie mocnym, donośnym sopranem i innymi głosami głównie kobiecymi (Farinelli dysponował ponoć głosem o zakresie od tenoru do sopranu). W czasach ich popularności, w XVII i XVIII wieku, należeli do największych gwiazd operowych obsadzanych w najważniejszych rolach.
W pod koniec XVIII wieku głosy kastratów zaczęły wychodzić z mody i wkrótce ich miejsce jako największych operowych sław zajęli tenorzy. W XIX wieku w poszczególnych państwach zakazywano kastracji. Ostatni kastrat, śpiewak chóru Kaplicy Sykstyńskiej Alessandro Moreschi, zmarł w 1922 roku.
Na ilustracji portret Farinellego autorstwa Bartolomea Nazariego, 1734 r. (ze zbiorów Royal College of Music, domena publiczna).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz