Na początku stycznia 1944 r. podkomendni z 6. Brygady AK Adama Boryczki „Tońki” połączyli swoje siły z oddziałem Gracjana Fróga „Szczerbca”. Zgrupowanie liczyło w tym czasie ok. 130 żołnierzy.
8 stycznia 1944 r. Oddział Lotny im. Króla Bolesława Chrobrego (w marcu zmienił nazwę na 3. Wileńską Brygadę AK) rozlokowany był w miejscowości Mikuliszki, w rejonie oszmiańskim, na terenie dzisiejszej Białorusi, a zwiad konny i leśni z 6. Brygady dowodzeni przez zastępcę „Tońki”- Piotra Motylewicza „Szczepcia”, stacjonowali nieopodal.
Przed południem niemieccy żandarmi i policja litewska (ok. 80 ludzi) pod dowództwem por. Georga Schnabela zaatakowali polskie oddziały w Mikuliszkach. Wróg był przekonany, ze całość sił partyzanckich znajduje się w zabudowaniach. Po początkowym zaskoczeniu Romuald Rajs „Bury” (dowodzący obroną we wsi) zorganizował skuteczny opór, a zaalarmowani leśni ze zwiadu i 6. Brygady ruszyli okrążonym na pomoc, siejąc panikę na tyłach przeciwnika. W walkach odznaczył się Kaźmierz Chmielewski „Rekin”, który zdobył rkm i prowadził z niego celny ogień. Nacierających partyzantów wsparł kontratak „Burego”. Wróg rozpoczął chaotyczny odwrót.
Niemiecko-litewska grupa doznała ciężkich strat- poległ dowódca i najprawdopodobniej kilkudziesięciu atakujących. Ranni byli dobijani.
W bitwie zginęło pięciu partyzantów w tym „Szczepcio”.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz