Klub Miłośników Historii Polski
11 marca 1947 roku w gmachu Związku Nauczycielstwa Polskiego na warszawskim Powiślu rozpoczął się proces zbrodniarza wojennego, komendanta niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Auschwitz-Birkenau Rudolfa Hößa (pisownia alternatywna Hoess).
4 maja 1940 r. otrzymał nominację na komendanta mającego powstać nowego niemieckiego obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Reichsführer-SS Heinrich Himmler powierzył mu zadanie budowy tego obozu. Funkcję komendanta pełnił do 1 grudnia 1943 r. W tym czasie obóz rozrósł się do największego kompleksu obozów w III Rzeszy i został przekształcony z obozu koncentracyjnego przeznaczonego głównie dla Polaków w największy znany obóz masowej eksterminacji – głównie Żydów. Höß był osobiście odpowiedzialny za zbrodnię ludobójstwa i metody jej przeprowadzenia – komory gazowe z cyklonem B i krematoria. Rozmiary tej zagłady są oceniane na 1,1 do 1,5 mln istnień ludzkich, sam Höß na swoim procesie oceniał, że do Auschwitz było skierowanych do 2,5 mln Żydów, zastrzegał się jednak, że powtarza to za Adolfem Eichmannem i że było to za dużo jak na możliwości tego obozu. Sam nigdy nie miał wglądu do liczby zgładzonych ludzi. Za swoje dokonania odznaczony został hitlerowskim Krzyżem Zasługi Wojennej II i I klasy.
Po odwołaniu z Auschwitz w stopniu SS-Obersturmbannführera został przeniesiony 1 grudnia 1943 r. na stanowisko komisarycznego szefa urzędu D I (Inspektorat Obozów Koncentracyjnych) w SS-Wirtschafts- und Verwaltungshauptamt (Główny Urząd Administracji i Gospodarki SS). Był też zastępcą szefa WVHA, Richarda Glücksa. Pracując tam, na osobiste polecenie Himmlera, wrócił jeszcze do Auschwitz 8 maja roku 1944, by nadzorować w ramach tzw. Akcji Höss masową zagładę Żydów deportowanych z Węgier. Brał udział w ewakuacji obozów koncentracyjnych.
Na podstawie wyroku Najwyższego Trybunału Narodowego w kwietniu Hoess został stracony na terenie zarządzanego przez siebie obozu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz